Safavid era
ذوق خاموشی مرا روزی که دامنگیر بودگرد را هم سرمه سای ناله زنجیر بود
Ghazal 2621در کنار دایه حسن او جهان افروز بوددر دل سنگ این شرار شوخ عالمسوز بود
Ghazal 2622ریزش اشک ندامت غافلان را بس بودمشت آبی لشکر خواب گران را بس بود
Ghazal 2623دوش بزم از شور ما یک سینه پرجوش بودتلخی می محو در گلبانگ نوشانوش بود
Ghazal 2624شب که دامان سر زلف توام در چنگ بوددامن صحرای محشر بر جنونم تنگ بود
Ghazal 2625تا عنان اختیار ناقصم در چنگ بودتا به زانو پایم از خواب گران در سنگ بود
Ghazal 2626از قبول نقش، دل دایم پریشان حال بودگر غباری داشت این آیینه از تمثال بود
Ghazal 2627آبروی کعبه گر از چشمه زمزم بودکعبه دل را صفا از دیده پرنم بود
Ghazal 2628خنده سوفار با دلگیری پیکان بودنیست ممکن آدمیزاد از دو سر خندان بود
Ghazal 2629پایه نظم بلند از علم کمتر چون بود؟علم موزون کم چرا از علم ناموزون بود؟
Ghazal 263راز دل ها را ز لوح سینه می یابیم ماآب و رنگ گوهر از گنجینه می یابیم ما
Ghazal 2630شب نه آه سرد را دل عرش پیما کرده بودآسمان از صبح محشر دفتری وا کرده بود
Ghazal 2631دوش بر من سایه آن سرو روان افکنده بودشاخ گل دستی به دوش باغبان افکنده بود
Ghazal 2632شب که سرو قامت او شمع این کاشانه بودتا سحر گه بر گریزان پر پروانه بود
Ghazal 2633مطرب از خود داشت جوش سینه گلهای باغناله بلبل درین بستانسرا بیگانه بود
Ghazal 2634روح را در تنگنای جسم کی شادی بود؟مرغ دام افتاده را شادی در آزادی بود
Ghazal 2635اهل دل را خواب تلخ مرگ بیداری بودشب زشکر خواب ما را خط بیزاری بود
Ghazal 2636چند دستم شانه زلف پریشانی بود؟آرزو در سینه من چند زندانی بود؟
Ghazal 2637یاد ایامی که گلچین در گلستانت نبودبوالهوس را دست بر سیب زنخدانت نبود
Ghazal 2638پیش ازین حسن مجرد تشنه زیور نبودچشم دریا در خمار شبنم گوهر نبود
Ghazal 2639هر دلی را طره جانان نمی گیرد به خودغیر ماه مصر این زندان نمی گیرد به خود
Ghazal 264نه ز خامی نقش ها را خام می بندیم ماپرده بر چشم بد ایام می بندیم ما
Ghazal 2640حسرت اوقات غفلت چون زدل بیرون رود؟داغ فرزندست فوت وقت، از دل چون رود؟
Ghazal 2641صورت شیرین اگر از لوح خارا میروداز دل سنگین ما نقش تمنا میرود
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.