Safavid era
کی ز سیل گرمرو بر روی صحرا میرود؟آنچه از مژگان تر بر چهرهٔ ما میرود
Ghazal 2643چون خرامان از نظر آن سرو قامت می رودهمچو سیل از پیش، پای کوه طاقت می رود
Ghazal 2644می کند یادش دل بیتاب و از خود می رودمی برد نام شراب ناب و از خود می رود
Ghazal 2645مفلس از بزم شراب ما توانگر میرودابر اینجا تا کمر در آب گوهر میرود
Ghazal 2646از نظر یک دم که آن شکل و شمایل میرودحاصل دریا و کان از دیده و دل میرود
Ghazal 2647چون رخ از می بر فروزی آب گلشن می رودچون شوی سرگرم، تاب نخل ایمن می رود
Ghazal 2648در چمن چون حرف آن بالای موزون میرودسرو چون دزدان ز راه آب بیرون میرود
Ghazal 2649در بیابان خار اگر در پای مجنون میرودجوی خون از دیده لیلی به هامون میرود
Ghazal 265یاد ایامی که با هم آشنا بودیم ماهمخیال و همصفیر و همنوا بودیم ما
Ghazal 2650دل ز بی برگی جگردارانه در خون می رودتیغ از عریان تنی مردانه در خون می رود
Ghazal 2651هر کجا حرف شراب ارغوانی می روداز دهان خضر آب زندگانی می رود
Ghazal 2652شورش عشقم ز تدبیر نصیحتگر فزودکعبه بر زنجیر مجنون حلقه دیگر فزود
Ghazal 2653دستگاه شور من از دامن هامون فزودچشم آهو پردهها بر وحشت مجنون فزود
Ghazal 2654چون اثر نگذاشت ازمن غم ز غمخواری چه سود؟چون نماند از دل بجا چیزی ز دلداری چه سود؟
Ghazal 2655در سخن گفتن خطای جاهلان پیدا شودتیر کج چون از کمان بیرون رود رسوا شود
Ghazal 2656در دل هرکس که ذوق جستجو پیدا شودقطره اش در عین گوهر واصل دریا شود
Ghazal 2657هر که پیوندد به اهل دل، به جان بینا شودهر چه رزق طوطی از شکر شود گویا شود
Ghazal 2658دل ز قید جسم چون آزاد گردد وا شودچون حباب از خود کند قالب تهی دریا شود
Ghazal 2659سرکشی ازطاق ابروی بتان پیدا شودقوت بازوی هرکس از کمان پیدا شود
Ghazal 266ناامیدی بر دهد اشکی که میباریم مارزق قانون میشود تخمی که میکاریم ما
Ghazal 2660عشق راهی نیست کان را منزلی پیدا شوداین نه دریایی است کاو را ساحلی پیدا شود
Ghazal 2661کی دل غمگین به زور آه و افغان وا شود؟از گشاد تیر هیهات است پیکان وا شود
Ghazal 2662در جهان بی نیاز خاک سیم و زر شودآبرو را چون کنی گردآوری گوهر شود
Ghazal 2663بر سبکروحان چو عیسی سوزنی لنگر شودبرگ کاهی چشم را مقراض بال و پر شود
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.