Safavid era
از بلندی مانع گردش شود افلاک راگر زمین بیرون دهد آسودگان خاک را
Ghazal 1050در فشار دل، سر دست نگارین ظالم استدر هلاک بیگناهان تیغ خونین ظالم است
Ghazal 1051جان غافل را سفر در چار دیوار تن استپای خواب آلود را منزل کنار دامن است
Ghazal 1052هستی دنیای فانی انتظار مردن استترک هستی ز انتظار نیستی وارستن است
Ghazal 1053حاصل شمشیر برق از کشت ما خون خوردن استباد دستی خرمن ما را دعای جوشن است
Ghazal 1054در تعلق کوه آهن در شمار سوزن استدر تجرد سوزنی همسنگ کوه آهن است
Ghazal 1055اتفاق دوستان با هم دعای جوشن استسختی از دوران نبیند دانه تا در خرمن است
Ghazal 1056مجلس امشب از فروغ لاله رویان روشن استبی خبر هر سو که می غلطد نگاهم گلشن است
Ghazal 1057از عزیزان دیده پوشیده من روشن استبوی پیراهن کلید خانه چشم من است
Ghazal 1058تن چون شد از زخم جوهردار، حصن آهن استدل مشبک چون شد از پیکان، دعای جوشن است
Ghazal 1059مرهم تیغ تغافل خون خود را خوردن استبخیه این زخم، دندان بر جگر افشردن است
Ghazal 106مورم اما خوشه چین خرمن دونان نیممی کنم شکر به اکسیر قناعت خاک را
Ghazal 1060در بیابانی که خارش تشنه خون خوردن استپای در دامن کشیدن گل به دامن کردن است
Ghazal 1061وجد بال شاهباز جان ز هم وا کردن استپایکوبی زندگی را در ته پا کردن است
Ghazal 1062حقپرستی، قطره را در کار دریا کردن استخودشناسی، بحر را در قطره پیدا کردن است
Ghazal 1063بی سؤال احسان به درویشان سخاوت کردن استلب گشودن رخنه در ناموس همت کردن است
Ghazal 1064جان نثار یار کردن خاک را زر کردن استقطره ناچیز را دریای گوهر کردن است
Ghazal 1065عقل، اجزای وجود خویش باطل کردن استعشق، این اوراق را شیرازه دل کردن است
Ghazal 1066خنده دزدیدن به دل گل در گریبان کردن استلب گشودن رخنه در دیوار بستان کردن است
Ghazal 1067نامرادی زندگی بر خویش آسان کردن استترک جمعیت دل خود را به سامان کردن است
Ghazal 1068تندخویی با خلایق، مهر را کین کردن استآفرین را در دهان خلق نفرین کردن است
Ghazal 1069سر گران از دل گذشتن، صید را خواباندن استدانه صیاد اینجا آستین افشاندن است
Ghazal 107خلق خوش چون صلح می سازد گوارا جنگ رامی نماید چرب نرمی مومیایی سنگ را
Ghazal 1070خنده رویی میهمان را گل به جیب افشاندن استتنگ خلقی کفش پیش پای مهمان ماندن است
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.