Ghazal 1093

نقطه خالش که نه پرگار سرگردان اوستکیست کز فرمان او گردن کشد، دوران اوست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1094

خط عنبر بار گردی از بهار حسن اوستخضر کمتر سبزه ای از جویبار حسن اوست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1095

آفتاب آتشین رخسار، داغ حسن اوستشمع یک پروانه پای چراغ حسن اوست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1096

چرخ را خون شفق در دل ز استغنای اوسترنگ زرد آفتاب از آتش سودای اوست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1097

زلف شب عنبر فشان از نکهت گیسوی اوستعطسه بی اختیار صبحدم از بوی اوست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1098

آتش افروز شکر شیرینی پیغام توستزخم پیرای ملاحت تلخی دشنام توست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1099

گریه مستانه من از خمار چشم توستآه من از سرمه دنباله دار چشم توست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 110

بی کسی کِی خوار سازد زادهٔ اقبال را؟شهپر سیمرغ می‌گردد مگس‌ران زال را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1100

کوه را پای ادب در دامن تمکین ازوستپله ناز بتان سنگدل سنگین ازوست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1101

تا ز رخ زلف آن بهشتی روی دور انداخته استدست رضوان پرده بر رخسار حور انداخته است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1102

ناز تا اسباب دل بردن مهیا ساخته استچشم پر کار تو کار عالمی را ساخته است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1103

باز از معموره دلها فغان برخاسته استچشم مخمور که از خواب گران برخاسته است؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1104

زلف گرد عارض او رشته گلدسته استکز لب و رخ غنچه و گل را به هم پیوسته است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1105

جویبار شیشه با دریای خم پیوسته استکشتی می را چرا ساقی به خشکی بسته است؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1106

تاک بالا دست من بیعت به طوبی بسته استخوشه ام عقد اخوت با ثریا بسته است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1107

هر که بست از گفتگو لب جنت دربسته استمی زند جوش بهاران غنچه تا سر بسته است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1108

یار راه شِکوه‌اَم از چین ابرو بسته استپیش این سیلاب آتش را به یک مو بسته است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1109

از غبار جسم حایل ها به هم پیوسته استورنه آن جان جهان با ما به هم پیوسته است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 111

دامنِ دریایِ خونخوارست بالین سیل رادر کنارِ بحر باشد خوابِ سنگین سیل را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1110

هر که از داغ تو در دل لاله زاری داشته استدر دل آتش مهیا نوبهاری داشته است

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 1111

سینه تنگی دو عالم درد و غم می داشته است؟نیم جانی این قدر ظرف ستم می داشته است؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1112

دور باش از خط رخ دلدار هم می داشته است؟باغ جنت گرد خود دیوار هم می داشته است؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1113

چهره روشن خط شبرنگ هم می داشته است؟تیغ خورشید درخشان زنگ هم می داشته است؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1114

هر که از تن پروری در کار کاهل گشته استدفتر ایجاد را چون فرد باطل گشته است

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.