Saib Tabrizi: Nature and spring
راه حرفی پیش ان لب چون سخن می خواستمبوسه واری جا درآن کنج دهن می خواستم
Ghazal 533برسانید به خاک قدم یار مراکه رسانید به جان این دل بیمار مرا
Ghazal 5330من به آب و نان اگر چون بیغمان می زیستمبی محبت کافرم گر یک زمان می زیستم
Ghazal 5332گر نگردد بر مرادم چرخ در غم نیستمجوهر تیغم ز پیچ و تاب درهم نیستم
Ghazal 5333شهری عشقم چو مجنون در بیابان نیستماخگر دل زنده ام محتاج دامان نیستم
Ghazal 5334تا ز اهل حیرتم خاطر پریشان نیستمشمع بی فانوسم آن روزی که حیران نیستم
Ghazal 5336چون صدف دستی که از بهر گهر برداشتمگر به دندان می گرفتم عقد گوهر داشتم
Ghazal 5339یاد ایامی که شور عشق بلبل داشتماز دل صد پاره دامانی پر از گل داشتم
Ghazal 534از گلستان نشود غنچه دل باز مراپنجه سرو بود چنگل شهباز مرا
Ghazal 5340یاد ایامی که رو برروی جانان داشتمآبرویی همچو شبنم در گلستان داشتم
Ghazal 5341گرچه زیر تیغ لنگردار مسکن داشتمپای چون کوه از گرانسنگی به دامن داشتم
Ghazal 5342یاد ایامی که پیش او وجودی داشتمدر حریم او ره گفت و شنودی داشتم
Ghazal 5343یاد ایامی که در دل خار خاری داشتمدر جگر چون لاله داغ گلعذاری داشتم
Ghazal 5344گر به ملک بیخودی امید جامی داشتممی شدم بیرون ز خود چندان که پا می داشتم
Ghazal 5349میشدم بیرون ز خود گر منزلی میداشتمدست و پایی میزدم گر ساحلی میداشتم
Ghazal 5351کعبه مقصود را در نقطه دل یافتمچون ز خود بیرون روم اکنون که منزل یافتم
Ghazal 5352خال را سرمایه زلف پریشان یافتمدر سواد نقطه ای سی جزو قرآن یافتم
Ghazal 5354از دل گم گشته خود گر نشان می یافتمیوسف خود را میان کاروان می یافتم
Ghazal 536چون می کهنه چه شد گر نبود جوش مرا؟شور صد بزم بود در لب خاموش مرا
Ghazal 5360غوطه در آتش زدم از آب حیوان سر زدمسنگ بر آیینه اقبال اسکندر زدم
Ghazal 5363پیش چشمم شد روان گر تشنه دریا شدمیافتم جویاتر از خود هر چه را جویا شدم
Ghazal 5364بی گل رخسار او هرگاه در بستان شدمخنده بیدردی گل دیدم وگریان شدم
Ghazal 5365گرچه چون مجنون زشور عشق صحرایی شدمخاررا دست حمایت از سبک پایی شدم
Ghazal 5367شد ز بیقدری غبار دیده ها شعر ترممهره گل گشت از گرد کسادی گوهرم
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.