Saib Tabrizi: Nature and spring
در رکاب برق دارد پای ،ایام نشاطدربهار از کف مده چون شاخ گل جام نشاط
Ghazal 5112ندارد صفحه رخسار خوبان اعتبار خطدر آتش دارد از هر حلقه نعلی بیقرار خط
Ghazal 5113مکن با خاکساران سرکشی در روزگار خطکه می پیچد بساط حسن را برهم غبار خط
Ghazal 5115چون برق زود می گذرد آب و تاب خطزنهار دل مبند به موج سراب خط
Ghazal 5120در عروج نشأه می می کند طوفان سماعکار دامن می کند بر آتش مستان سماع
Ghazal 5123سوز دل برداشت آخر پرده از کارم چو شمعاز گریبان سر برون آورد زنارم چو شمع
Ghazal 5126آبرو رامی برد از چهره اظهار طمعابر آب روی مردان است گفتار طمع
Ghazal 5130قرار و صبر ندارند عاشقان سماعهمیشه بر سر کوچ است کاروان سماع
Ghazal 5131ز سیر باغ نگردد دل پریشان جمعکه خویش را نکند آب در گلستان جمع
Ghazal 5133ز سوز عشق بود خارخار گریه شمعبه دست شعله بود اختیار گریه شمع
Ghazal 5134منم به گوشه چشمی ز آشنا قانعبه خاک پای قناعت ز توتیا قانع
Ghazal 5135به خط ازان رخ چون برگ لاله ام قانعز صاف باده به درد پیاله ام قانع
Ghazal 5136منم به نکهت خشکی ز بوستان قانعز وصل گل به خس و خار آشیان قانع
Ghazal 5137مشو به دیدن خشک از سمنبران قانعمشو ز خوان سلیمان به استخوان قانع
Ghazal 5139دل چون شود جدا ز سر زلف یار جمع؟کز رشته می شود گهر شاهوار جمع
Ghazal 5140این سرشک آتشین کز دیده می بارد چراغتخم مهری در دل پروانه می کارد چراغ
Ghazal 5144جان چرا عاشق ازان گل پیرهن دارد دریغ؟کس چرا آب روان را از چمن دارد دریغ
Ghazal 5145به که نطق خویش از اهل زمان دارم دریغنغمه داودی از آهن دلان دارم دریغ
Ghazal 5147می کند از مهربانی حفظ طفل نوسوارآن که می دارد عنان اختیار از من دریغ
Ghazal 5149چنان که بلبل مسکین بود خزان درباغز یار و دوست جدا مانده ام چنان درباغ
Ghazal 515هر نفس تازه گلی زیبِ کنارست مرادایم از جوشِ سخن، جوشِ بهارست مرا
Ghazal 5153چندان که بهارست و خزان است درین باغچشم و دل شبنم نگران است درین باغ
Ghazal 5154نیست بر آیینه دُردیکشان گرد خلافمیتوان چون جام می دیدن ته دلهای صاف
Ghazal 516نفس سوخته روشنگر جان است مراچون شرر، زندگی از سوختگان است مرا
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.