Ghazal 5016

که راست تاب شکرخنده‌های پنهانش ؟که شور حشر بود گرده نمکدانش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5017

رسیده است به جایی لطافت بدنشکه از نسیم شود داغدار یاسمنش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5018

جدا نمی شود از پیش لعل میگونشچه بوسه گاه شناس است خال موزونش !

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5021

الف قدی که منم سینه چاک بالایشسپهر سبزه خوابیده ای است درپایش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5022

گذشته است ز تعریف،قد رعنایشالف کشد به زمین سرو پیش بالایش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5024

مخور چو لاله و گل، روی دست ساغر عیشکه در رکاب نسیم فناست دفتر عیش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5025

مده ز دست چو گل دربهار ساغر عیشکه از شکوفه بود در گذار، اختر عیش

Saib TabriziGhazal4 min
Ghazal 5026

به احتیاط نظر کن به چشم جادویشکه در کمین رمیدن نشسته آهویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5027

ز دل برون نرود چشم آشنا رویشسری به دامن مجنون نهاده آهویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5029

چمن برید به مقراض رشک، سنبل خویشسرآمدی ز نکویان به زلف و کاکل خویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5030

مکن خراش دل سنگ نیز پیشه خویشکه کشته می شوی آخر به زخم تیشه خویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5036

چون سرو در مقام رضا پایدار باشآزاده ز انقلاب خزان و بهار باش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5039

گوهر فروز دیده بیدار خویش باشبرق فنای خرمن پندار خویش باش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 504

چشم بگشا، سبک از خواب گران کن خود رابر هوا پای بنه، تخت روان کن خود را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5045

غافل ز حال عاشق خونین جگر مباشمغرور حسن پا به رکاب اینقدر مباش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5046

غافل ز حال طوطی شیرین زبان مباشبا سبز کرده های سخن سرگران مباش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5047

هرجا نمی خرند متاعت گران مباشپرواز گیر و خار و خس آشیان مباش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5048

در محفل که راه بیابی گران مباشاز حرف سخت بار دل دوستان مباش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5049

هردل که داغدار شود از نظاره اشپهلو به آفتاب زند هر ستاره اش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5054

میخانه ای است باغ که گلهاست ساغرشترکن دماغ جان ز می روح پرورش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5057

شوخی که جلوه گاه بود دیده منشچون طفل اشک، روی توان دید درتنش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5058

خوش باد سال و ماه وشب وروز میفروشکز یک پیاله برد زمن صبر و عقل وهوش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5059

هرچند خط باطلم از تار و پود خویشخجلت کشم چو موج سراب از نمود خویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5060

ازآب بازی مژه اشکبار خویشکردیم همچو دامن صحرا کنار خویش

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.