Saib Tabrizi: Nature and spring
که راست تاب شکرخندههای پنهانش ؟که شور حشر بود گرده نمکدانش
Ghazal 5017رسیده است به جایی لطافت بدنشکه از نسیم شود داغدار یاسمنش
Ghazal 5018جدا نمی شود از پیش لعل میگونشچه بوسه گاه شناس است خال موزونش !
Ghazal 5021الف قدی که منم سینه چاک بالایشسپهر سبزه خوابیده ای است درپایش
Ghazal 5022گذشته است ز تعریف،قد رعنایشالف کشد به زمین سرو پیش بالایش
Ghazal 5024مخور چو لاله و گل، روی دست ساغر عیشکه در رکاب نسیم فناست دفتر عیش
Ghazal 5025مده ز دست چو گل دربهار ساغر عیشکه از شکوفه بود در گذار، اختر عیش
Ghazal 5026به احتیاط نظر کن به چشم جادویشکه در کمین رمیدن نشسته آهویش
Ghazal 5027ز دل برون نرود چشم آشنا رویشسری به دامن مجنون نهاده آهویش
Ghazal 5029چمن برید به مقراض رشک، سنبل خویشسرآمدی ز نکویان به زلف و کاکل خویش
Ghazal 5030مکن خراش دل سنگ نیز پیشه خویشکه کشته می شوی آخر به زخم تیشه خویش
Ghazal 5036چون سرو در مقام رضا پایدار باشآزاده ز انقلاب خزان و بهار باش
Ghazal 5039گوهر فروز دیده بیدار خویش باشبرق فنای خرمن پندار خویش باش
Ghazal 504چشم بگشا، سبک از خواب گران کن خود رابر هوا پای بنه، تخت روان کن خود را
Ghazal 5045غافل ز حال عاشق خونین جگر مباشمغرور حسن پا به رکاب اینقدر مباش
Ghazal 5046غافل ز حال طوطی شیرین زبان مباشبا سبز کرده های سخن سرگران مباش
Ghazal 5047هرجا نمی خرند متاعت گران مباشپرواز گیر و خار و خس آشیان مباش
Ghazal 5048در محفل که راه بیابی گران مباشاز حرف سخت بار دل دوستان مباش
Ghazal 5049هردل که داغدار شود از نظاره اشپهلو به آفتاب زند هر ستاره اش
Ghazal 5054میخانه ای است باغ که گلهاست ساغرشترکن دماغ جان ز می روح پرورش
Ghazal 5057شوخی که جلوه گاه بود دیده منشچون طفل اشک، روی توان دید درتنش
Ghazal 5058خوش باد سال و ماه وشب وروز میفروشکز یک پیاله برد زمن صبر و عقل وهوش
Ghazal 5059هرچند خط باطلم از تار و پود خویشخجلت کشم چو موج سراب از نمود خویش
Ghazal 5060ازآب بازی مژه اشکبار خویشکردیم همچو دامن صحرا کنار خویش
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.