Saib Tabrizi: Nature and spring
کجا چشم ترمن زهره دارد بنگرد سویش؟که می ساید به ابر از بس بلندی تیغ ابرویش
Ghazal 4970برتو دوزخ شده از کثرت عصیان آتشورنه در چشم خلیل است گلستان آتش
Ghazal 4971بس که آمیخته ناز بود رفتارشباشد ایمن ز چکیدن عرق رخسارش
Ghazal 4972عندلیبی که به دل هست ز غیرت خارشنفس صبح قیامت دمد از منقارش
Ghazal 4974شد گلو سوزتر از خط لب همچون شکرشقیمتی گشت ازین گردیتیمی گهرش
Ghazal 4977آب گردد می گلرنگ ز رنگ آلشدیده آینه پرخون شود ازتمثالش
Ghazal 4978شوختر می شود ازخواب گران، مژگانشچون فلاخن که کند سنگ سبک جولانش
Ghazal 498نمک خال بود داغ تمنای تراشور لیلی است سیه خانه سودای ترا
Ghazal 4980دلپذیرست چنان پسته شکرشکنشکه رسد پیشتر از گوش به دلها سخنش
Ghazal 4981کم نگردید ز خط خوبی روز افزونشسبز درسبز شد از خط رخ گندم گونش
Ghazal 4986سرو اگر جلوه کند پیش قد رعنایشقمری ازشهپر خود اره نهد برپایش
Ghazal 4987سرو گلزار بهشت است قد دلجویشلاله باغ تجلی است رخ نیکویش
Ghazal 4989درکرم ساغر اگر هست زمینا در پیشابر ازبخشش دریاست ز دریا درپیش
Ghazal 4993رفته پایم به گل از پرتو چشم تر خویشنخل شمعم که بود ریشه من در سر خویش
Ghazal 4994ریخت از رعشه خجلت به زمین ساغر خویشما و دریا چو نمودیم به هم گوهر خویش
Ghazal 4997به دم چوآتش سوزان، به چهره چون زرباشبر آسمان سخن آفتاب انور باش
Ghazal 4998به نوحه خانه ایام شاد و خرم باشبگیر ساغر گلرنگ، گو محرم باش
Ghazal 4999ز خارزار تعلق کشیده دامان باشبه هر چه می کشدت دل ،ازان گریزان باش
Ghazal 5001زنوبهار خط یار ناامید مباشز حسن عاقبت کار نا امید مباش
Ghazal 5002شکستْ رنگِ مرا رنگ همچو مهتابشربود خواب مرا نرگسِ گرانخوابش
Ghazal 5004خوشا سری که سرگشتگی رهانندشبه کرسی از سرزانوی خود نشانندش
Ghazal 5005به خون تپیدن خورشید پر مکرر شدبه یک کرشمه دیگر تمام کن کارش !
Ghazal 5007چنین که گم شده در زلف پای تا به سرشبه پیچ و تاب توان یافتن مگر کمرش
Ghazal 5012کسی که دیدن روی تو کرد حیرانشبه دیده آب نگردد ز مهر تابانش
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.