Saib Tabrizi: Nature and spring
گلبانگ به از زرست ای گلغافل نشوی ز حال بلبل
Ghazal 5275گر تشنه اسراری پیش آر شراب اولگر گنج همی خواهی می گرد خراب اول
Ghazal 5279روی گرم لاله شد برق کتان توبه امسوخت استغفار را گل در دهان توبه ام
Ghazal 528سبک از عقل به یک رطل گران کرد مراصحبت پیر خرابات جوان کرد مرا
Ghazal 5285روزگاری شد ز چشم اعتبار افتادهامچون نگاه آشنا از چشم یار افتادهام
Ghazal 5286در نمود نقشها بیاختیار افتادهاممهره مومم به دست روزگار افتادهام
Ghazal 5289بوالعجب مجموعهها از کف به حسرت دادهامحاصلِ عمرِ گرامی را به غارت دادهام
Ghazal 5291ناف سوز لاله داغ مشکسود آورده امچون کنم در خانه دل آنچه بود آورده ام
Ghazal 5295مدتی چون غنچه در خون جگر پیچیدهامتا درین گلزار چون گل یک دهن خندیدهام
Ghazal 5296تا شده است از دوربینی عاقبتبین دیدهامدر ترازوی قیامت خویش را سنجیدهام
Ghazal 5300گاهگاه از دیده عبرت با دنیا دیدهامکی به این هنگامه از بهر تماشا دیدهام
Ghazal 5302عشرت روی زمین در بردباری دیده امنقش پایم نقش خود در خاکساری دیده ام
Ghazal 5303تا ز می قانع به خوناب جگر گردیده امسرخ رو از باده بی درد سر گردیده ام
Ghazal 5304سالها گرد زمین چون آسمان گردیده امتا چنین صافی دل و روشن روان گردیده ام
Ghazal 5306با کمال محرمی محرم ازان رخساره امدرکنار گل چو بوی گل همان آواره ام
Ghazal 5307داشت از طفلی جنون جا در دل آواره امبود از سنگ ملامت مهره گهواره ام
Ghazal 5308نو خطان را بر سر نازآورد نظاره امزنگ از آیینه دل می برد نظاره ام
Ghazal 5309آسمان نیلگون را سبز کرد اندیشهامبیستون کان زمرد شد زآب تیشهام
Ghazal 531می کند وقت خوش از عمر برومند مراخونی وقت، بود خونی فرزند مرا
Ghazal 5312شد گل صد برگ خار از اشک خوش پرگاله امسبزه خوابیده در گلشن نماند از ناله ام
Ghazal 5317نیست از عزلت غباری بر دل دیوانهامدر بهاران از زمین سر بر نیارد دانهام
Ghazal 532تا دل از روی تو شد مطلع انوار مراچشم خورشید شود خیره ز رخسار مرا
Ghazal 5320نیست از گردون غباری بر دل بیکینهامجلوه طوطی کند زنگار در آیینهام
Ghazal 5327از فروغ حسن گل درآشیان می سوختمماه گرم جلوه و من درکتان می سوختم
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.