Ghazal 4875

چون ترا مسکن میسر شد تزیین مباشتخته کز دریا ترا بیرون برد رنگین مباش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4876

دل ز تن چون دور شد وامی شود غمگین مباشکور را فرزند بینا می شود غمگین مباش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4880

شمع بر خاک شهیدان گر نباشد گو مباشلاله در کوه بدخشان گر نباشد گو مباش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4882

خال بر رخسار جانان گرنباشد گو مباشمور در ملک سلیمان گرنباشد گو مباش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4884

چهره زرین چو باشد مخزن زر گومباشهست چون سد رمق سد سکندر گو مباش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4887

گر نباشم من غبار آستانی گو مباشدربهشت جاودان برگ خزانی گو مباش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4889

یوسف من بیش ازین در چاه ظلمانی مباشتخت کنعان خالی افتاده است زندانی مباش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 489

چه غم از کشتن عشاق فگارست ترا؟که می بی غمی از خون شکارست ترا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4890

ناز پروردی که من گردیده‌ام پروانه‌اشگل زنند اطفال جای سنگ بر دیوانه‌اش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4893

هرکه درمد نظر نازک میانی نیستشدربساط زندگانی نیم جانی نیستش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4894

گرنبیند همچو نرگس زیر پا می زیبدشگر نخیزد پیش پای گل زجا می زیبدش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4895

هرکه زین گلشن لبی خندانتر از گل بایدشخاطری فارغ ز عالم چون توکل بایدش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4896

خیره می سازد نظر را در قبا سیمین برشمی نماید در صدف خود رافروغ گوهرش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4897

در سر زینت خودآرا می رود آخر سرشحلقه فتراک طاووس است از بال و پرش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4898

هرکه از داغ نهان عشق سوزد پیکرشآتش ایمن برون می‌آید از خاکسترش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4899

گه درون خرقه گاهی درکفن می‌جویمشاو درون جان و من در پیرهن می‌جویمش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4900

گر کنند از رشته جانها زه پیراهنشاز لطافت رنگ گرداند بیاض گردنش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4901

آن که دارم در نظر دامن به کف پیچیدنشمی برد گیرایی از خوانهای ناحق، دیدنش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4906

میکند جان درتن امید، لعل باده نوشروی آتشناک، خون بوسه می آرد به جوش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4907

با تن خاکی، نظر زان عالم روشن بپوشپای در زنجیر داری، چشم از روزن بپوش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 491

ای که از عالم معنی خبری نیست ترابهتر از مهر خموشی سپری نیست ترا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4910

می شود تعجیل عمر از غفلت سرشار بیشسیل را سازد گرانسنگی سبکرفتار بیش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4918

برنمی آیم به تسکین دل خودکام خویشچون فلک در بیقراری دیده ام آرام خویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4919

هر که می کوشد به تعمیر تن ویران خویشگل ز غفلت می زند بر رخنه زندان خویش

Saib TabriziGhazal2 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.