Nature and spring
باغبان در نگشوده است گلستان ترابو نکرده است صبا سیب زنخدان ترا
Ghazal 4960به عاشق صید عاشق میکند قد دلارایشز طوق قمریان فتراک دارد سرو بالایش
Ghazal 4963به وحشت دل کجاگردد خلاص ازچشم شهلایش ؟که آهو چشم قربانی شد ازمژگان گیرایش
Ghazal 4964سهی سروی که من دارم نظر بر قد رعنایشدو عالم چون دو زلف عنبرین افتاده درپایش
Ghazal 4965چه نسبت بانسیم مصر دارد شوخی بویش؟که خون رامشک سازد در دل صیاد، آهویش
Ghazal 4967کجا چشم ترمن زهره دارد بنگرد سویش؟که می ساید به ابر از بس بلندی تیغ ابرویش
Ghazal 4970برتو دوزخ شده از کثرت عصیان آتشورنه در چشم خلیل است گلستان آتش
Ghazal 4971بس که آمیخته ناز بود رفتارشباشد ایمن ز چکیدن عرق رخسارش
Ghazal 4972عندلیبی که به دل هست ز غیرت خارشنفس صبح قیامت دمد از منقارش
Ghazal 4974شد گلو سوزتر از خط لب همچون شکرشقیمتی گشت ازین گردیتیمی گهرش
Ghazal 4977آب گردد می گلرنگ ز رنگ آلشدیده آینه پرخون شود ازتمثالش
Ghazal 4978شوختر می شود ازخواب گران، مژگانشچون فلاخن که کند سنگ سبک جولانش
Ghazal 498نمک خال بود داغ تمنای تراشور لیلی است سیه خانه سودای ترا
Ghazal 4980دلپذیرست چنان پسته شکرشکنشکه رسد پیشتر از گوش به دلها سخنش
Ghazal 4981کم نگردید ز خط خوبی روز افزونشسبز درسبز شد از خط رخ گندم گونش
Ghazal 4986سرو اگر جلوه کند پیش قد رعنایشقمری ازشهپر خود اره نهد برپایش
Ghazal 4987سرو گلزار بهشت است قد دلجویشلاله باغ تجلی است رخ نیکویش
Ghazal 4989درکرم ساغر اگر هست زمینا در پیشابر ازبخشش دریاست ز دریا درپیش
Ghazal 4993رفته پایم به گل از پرتو چشم تر خویشنخل شمعم که بود ریشه من در سر خویش
Ghazal 4994ریخت از رعشه خجلت به زمین ساغر خویشما و دریا چو نمودیم به هم گوهر خویش
Ghazal 4997به دم چوآتش سوزان، به چهره چون زرباشبر آسمان سخن آفتاب انور باش
Ghazal 4998به نوحه خانه ایام شاد و خرم باشبگیر ساغر گلرنگ، گو محرم باش
Ghazal 4999ز خارزار تعلق کشیده دامان باشبه هر چه می کشدت دل ،ازان گریزان باش
Ghazal 5001زنوبهار خط یار ناامید مباشز حسن عاقبت کار نا امید مباش
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.