Nature and spring
گریان ز کوی او دل ما می رود برونزین باغ، آب رو به قفا می رود برون
Ghazal 6408از تن خجل ز شرم گنه رفت جان برونچون ناوک کجی که رود از کمان برون
Ghazal 6409هر تیره دل کجا شنود بوی پیرهن؟دلهای باصفا شنود بوی پیرهن
Ghazal 6414بی درد مشکل است سخن گفتن این چنینرنگین شود سخن ز جگر سفتن این چنین
Ghazal 6416صاف است به گردون دل بی کینه مستانزنگار نگیرد به خود آیینه مستان
Ghazal 6417تا از خودی خود نبریدند عزیزانچون نی به مقامی نرسیدند عزیزان
Ghazal 642ز هوش برد چنان حیرت تو گلشن راکه سبز کرد خموشی زبان سوسن را
Ghazal 6422بی آب نگردد گهر حسن ز دیدنباریک نگردد لب ساغر ز مکیدن
Ghazal 6424اندیشه زاد از سر بی مغز بدر کنچون ماه تمام از دل خود زادسفر کن
Ghazal 6426دزدیده در آن ابروی پیوسته نظر کنزنهار ازین دزد کمربسته حذر کن
Ghazal 6430لب تشنگی حرص ندارد جگر منخشک از قدح شیر برآید شکر من
Ghazal 6431هر چند به ظاهر چون روان در بدنم منچون معنی بیگانه غریب وطنم من
Ghazal 6434اشکی که از ندامت ریزند باده خوارانشیرازه نشاط است چون رشته های باران
Ghazal 6436چون غنچه هر که ننشست در خار تا به گردناز می نشد چو مینا سرشار تا به گردن
Ghazal 644بس است تیغ تغافل من بلاجو رامکن به خون من آلوده تیغ ابرو را
Ghazal 6440مکن منع تماشایی ز دیدنکه این گل کم نمی گردد به دیدن
Ghazal 6441رهن می ناب شد، جبه و دستار منرفت به باد فنا، خرمن پندار من
Ghazal 6443شد گلستان خارخار من به منگو نپردازد بهار من به من
Ghazal 6445لاله رنگ از خون دل شد نرگس سیراب اومی شود نرگس به هر رنگی که باشد آب او
Ghazal 6447دیده روشن می شود از خط عنبر یار اومی برد زنگ از دل آیینه ها زنگار او
Ghazal 6448بوسه ریزد گاه حرف از لعل شکربار اوجنگ باشد گوش و لب را بر سر گفتار او
Ghazal 6449عشق سلطان و زمین میدان، فلک چوگان در اوسرفرازان جهان چون گوی سرگردان در او
Ghazal 645ز داغ نیست محابا به درد ساخته راکه آتش است گلستان، زر گداخته را
Ghazal 6450آتشین رویی که شد آیینه دل آب ازومرکز پرگار حیرت می شود سیماب ازو
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.