Ghazal 6407

گریان ز کوی او دل ما می رود برونزین باغ، آب رو به قفا می رود برون

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6408

از تن خجل ز شرم گنه رفت جان برونچون ناوک کجی که رود از کمان برون

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6409

هر تیره دل کجا شنود بوی پیرهن؟دلهای باصفا شنود بوی پیرهن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6414

بی درد مشکل است سخن گفتن این چنینرنگین شود سخن ز جگر سفتن این چنین

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6416

صاف است به گردون دل بی کینه مستانزنگار نگیرد به خود آیینه مستان

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6417

تا از خودی خود نبریدند عزیزانچون نی به مقامی نرسیدند عزیزان

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 642

ز هوش برد چنان حیرت تو گلشن راکه سبز کرد خموشی زبان سوسن را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6422

بی آب نگردد گهر حسن ز دیدنباریک نگردد لب ساغر ز مکیدن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6424

اندیشه زاد از سر بی مغز بدر کنچون ماه تمام از دل خود زادسفر کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6426

دزدیده در آن ابروی پیوسته نظر کنزنهار ازین دزد کمربسته حذر کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6430

لب تشنگی حرص ندارد جگر منخشک از قدح شیر برآید شکر من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6431

هر چند به ظاهر چون روان در بدنم منچون معنی بیگانه غریب وطنم من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6434

اشکی که از ندامت ریزند باده خوارانشیرازه نشاط است چون رشته های باران

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6436

چون غنچه هر که ننشست در خار تا به گردناز می نشد چو مینا سرشار تا به گردن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 644

بس است تیغ تغافل من بلاجو رامکن به خون من آلوده تیغ ابرو را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6440

مکن منع تماشایی ز دیدنکه این گل کم نمی گردد به دیدن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6441

رهن می ناب شد، جبه و دستار منرفت به باد فنا، خرمن پندار من

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6443

شد گلستان خارخار من به منگو نپردازد بهار من به من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6445

لاله رنگ از خون دل شد نرگس سیراب اومی شود نرگس به هر رنگی که باشد آب او

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6447

دیده روشن می شود از خط عنبر یار اومی برد زنگ از دل آیینه ها زنگار او

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6448

بوسه ریزد گاه حرف از لعل شکربار اوجنگ باشد گوش و لب را بر سر گفتار او

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6449

عشق سلطان و زمین میدان، فلک چوگان در اوسرفرازان جهان چون گوی سرگردان در او

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 645

ز داغ نیست محابا به درد ساخته راکه آتش است گلستان، زر گداخته را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6450

آتشین رویی که شد آیینه دل آب ازومرکز پرگار حیرت می شود سیماب ازو

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.