Ghazal 5950

از باد دستی خود ما میکشان خرابیمدر کاسه سرنگونی همچشم با حبابیم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5954

سوخته جانم غم وسیله ندارمداغ دل لاله ام فتیله ندارم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5962

همه اشکم، همه آهم، همه دردم، همه داغمکه چرا روشن ازان چهره نگردید چراغم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5963

تحفه طور شراری داریمنذر آیینه غباری داریم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5966

خضر اینجا خاک می لیسد ز شرم ناکسیمن کیم تا تیغ او گردد به خونم ترزبان؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5969

دیدن بی حاصلان بر آسمان باشد گراننخل های بی ثمر بر باغبان باشد گران

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5972

شاخ چون دست کریمان شد زرافشان از خزاندر زر خالص زمین گردید پنهان از خزان

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5983

کرسی دارست اوج اعتبار این جهاندل منه بر دولت ناپایدار این جهان

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5993

فاش خواهد شد ز آهم عشق پنهان باختنز اضطراب شمع من گل می کند جان باختن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5994

از بصیرت نیست دنبال تمنا تاختنهمچو طفلان هر طرف بهر تماشا تاختن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6010

اندکی کوتاه کن زلف بلند خویشتنتا مبادا ناگه افتی در کمند خویشتن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6011

موج دریا را نباشد اختیار خویشتندست بردار از عنان گیر و دار خویشتن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6052

با هوسناکان چنین گر آشنا خواهی شدنبی مروت، بی حقیقت، بی وفا خواهی شدن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6054

چند با من سرکش ای سرو روان خواهی شدن؟چند بار از بی بری بر باغبان خواهی شدن؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6063

می گدازد شیشه دل را می رنگین حسندل ز ساغر می برد صهبای دل شیرین حسن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6065

چون سکندر خانهٔ عمر از اثر آباد کناین بنای سست پی را آهنین بنیاد کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6068

زلف مشکین را ز صبح عارض خود دور کنچون چراغ روز، گل را در نظر بی نور کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6076

ساقیا صبح است می از شیشه در پیمانه کنحشر خواب آلودگان از نعره مستانه کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6086

رو نهان در دولت از اقبال محتاجان مکناین در واکرده را در بسته از دربان مکن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6096

هرگز آهی سر نزد از جان غم فرسود منچشم مجمر روشن است از آتش بی دود من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6106

دل ز کاهش واصل آن یار جانی شد ز مناین زمینی از ریاضت آسمانی شد ز من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6113

بس که دارد گرد کلفت چهره احوال منروی می مالد به خاک آیینه را تمثال من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6115

سر نمی پیچد ز اشک لاله گون مژگان منپنجه با دریای آتش می زند مرجان من

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6123

چون زند دامان وحشت بر کمر سودای منخاک ساکن پر برون آرد ز نقش پای من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6132

ناله نی از جگرها آه می آرد برونیوسفی در هر نفس از چاه می آرد برون

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6144

آه کی از جان دردآلود می آید برونکز خس و خاشاک هستی دود می آید برون

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6157

خط به تمکین آید از لعل دلبر برونسبزه با لنگر ز زیر سنگ آرد سر برون

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6160

دیده خونبار می خواهد نسیم پیرهنتشنه دیدار می خواهد نسیم پیرهن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6161

مجلس رقص است، بر تمکین بیفشان آستیندست بالا کن، گلی از عالم بالا بچین

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6162

خال یا تخم امید عاشق شیداست این؟زلف یا شیراه جمعیت دلهاست این؟

Saib TabriziGhazal1 min