Ghazal 1384

آه سرم در تو ای آتش عنان خواهد گرفتخون بلبل را خوان از گلستان خواهد گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1389

در خرابات مغان منزل نمی‌باید گرفتچون گرفتی، کین کس در دل نمی‌باید گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1395

خط کافر لعل سیراب ترا کم کم گرفتدیو از دست سلیمان عاقبت خاتم گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1396

عمر اگر باقی است بوسی زان دهن خواهم گرفتخون خود را ازان لب شکرشکن خواهم گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1397

از وصال ماه مصر آخر زلیخا جان گرفتدست خود بوسید هر کس دامان پاکان گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1404

سوخت تنهایی مرا ای بی وفا وقت است وقتگر شبی خواهی شدن مهمان ما وقت است وقت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1409

بر دلم نیست غباری ز سیه کاری بختقانعم با دل بیدار ز بیداری بخت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1413

تلخ شد عشرتم آن لعل شکربار کجاست؟دلم از کار شد آن غمزه پر کار کجاست؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1439

صیقل روح و طباشیر جگر مهتاب استجام شیری که برد دل ز شکر مهتاب است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1442

میوه و تخم و گل عالم امکان پوچ استسر به سر دانه این مزرع ویران پوچ است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1447

مستی حسن، هم از ساغر سرشار خودستباده لعلیش از لعل گهربار خودست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1454

از شکر چاشنی ناله نی بیشترستاینقدر حسن گلوسوز کجا با شکرست؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1456

در ره عشق که در هر قدمش صد خطرستدیده آبله را هر مژه از نیشترست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1460

در ره عشق، قضا کور و قدر بیخبرستمی دهد هر که ازین راه خبر، بیخبرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1462

لب لعلت ز می ناب رباینده ترستچشم مخمور تو از خواب رباینده ترست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1463

به تماشای تو از هر مژه راه دگرستهر بن موی کمینگاه نگاه دگرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1469

زاده بد گهر از پاک گهر ممتازستمگس سگ ز مگسهای دگر ممتازست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1470

چون به حیرت زدگان است مرا روی سخنطرف صحبت من صورت دیوار بس است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1472

خواب و بیداری آن نرگس مخمور خوش استاین سرایی است که در بسته و معمور خوش است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1473

ای که قصدت ز سفر یار صداقت کیش استآه ازین راه درازی که ترا در پیش است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1474

نوبهار خط آن غنچه دهن در پیش استدل مجروح مرا سیر ختن در پیش است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1491

کوثر زنده دلی چشم تر مردان استدل پر آبله درج گهر مردان است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1492

دل پر داغ گلستان سحرخیزان استنفس سوخته ریحان سحرخیزان است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1497

کلک من شعله برجسته این نه لگن استشمع من باعث دلگرمی هفت انجمن است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1501

عشق سرمایه تسکین دل زار من استخانه پرداز جهان خانه نگهدار من است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1507

دخل و تحسین بجا باعث احیای من استهر که را درد سخن هست مسیحای من است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1514

در کف هر که بود ساغر می، خاتم ازوستهر که در عالم آب است همه عالم ازوست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1521

خط چرا در لب همچون شکرش سوخته است؟از دم گرم که آب گهرش سوخته است؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1527

غنچه را چاک به دامن ز گریبان رفته استتا که دیگر به تماشای گلستان رفته است؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1535

آتشم در جگر از چهره گلرنگ زده استلب لعلش به کبابم نمک سنگ زده است

Saib TabriziGhazal1 min