Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
از ترزبانیم نشد آسوده کام خشککز آب تیغ، سبز نگردد نیام خشک
Ghazal 5219از گرد خط آن غنچه مستور شود خشکدرجام سفالین می پرزور شود خشک
Ghazal 5223پای سعی دیگران آمد گر از صحرا به سنگدر وطن آمد مرا از خواب سنگین پا به سنگ
Ghazal 5231از روی لاله گون تو در خون تپید رنگدیوانه وار پیرهن گل درید رنگ
Ghazal 5250نمی روم قدمی راه بی اشاره دلکه خضر راه نجات است استخاره دل
Ghazal 5254اگر شود زنی بوریا شکر حاصلشود ز خامه بی مغز هم ثمر حاصل
Ghazal 5255ازان زمان که ترا دیده در گلستان گلز شبنم است سراپای چشم حیران گل
Ghazal 5259رخسار همچو ماه تو از عنبرین هلالدرگوش آفتاب کشد حلقه زوال
Ghazal 5260دارم ز دست رفته عنانی ز دود دلچون زلف تاب داده سنانی ز دود دل
Ghazal 5267حیرت نگر که در بغل غنچه بوی گلزنجیر پاره می کند از آرزوی گل
Ghazal 5271چو خواهی عاقبت شد رزق مورانبه دولت گر سلیمانی چه حاصل
Ghazal 5282گر چنین شویَد غبار زهد از دل بادهامبادبان کشتی می میشود سجادهام
Ghazal 5284چون قدح از عکس ساقی در بهشت افتاده امدر خرابات مغان خوش سر نوشت افتاده ام
Ghazal 5286در نمود نقشها بیاختیار افتادهاممهره مومم به دست روزگار افتادهام
Ghazal 5292سر چو دود از روزن اختر برون آورده امشعله شوخم سر از مجمر برون آورده ام
Ghazal 5295مدتی چون غنچه در خون جگر پیچیدهامتا درین گلزار چون گل یک دهن خندیدهام
Ghazal 5298این منم در دست زلف یار را پیچیدهامدر سخن آن شکرینگفتار را پیچیدهام
Ghazal 5299اشک را در پردههای چشم تر پیچیدهامسادهلوحی بین که در کاغذ شرر پیچیدهام
Ghazal 5306با کمال محرمی محرم ازان رخساره امدرکنار گل چو بوی گل همان آواره ام
Ghazal 5312شد گل صد برگ خار از اشک خوش پرگاله امسبزه خوابیده در گلشن نماند از ناله ام
Ghazal 5336چون صدف دستی که از بهر گهر برداشتمگر به دندان می گرفتم عقد گوهر داشتم
Ghazal 5339یاد ایامی که شور عشق بلبل داشتماز دل صد پاره دامانی پر از گل داشتم
Ghazal 5349میشدم بیرون ز خود گر منزلی میداشتمدست و پایی میزدم گر ساحلی میداشتم
Ghazal 5353برگ عیش بی خزان در بینوایی یافتمآنچه می جستم ز شاهی در گدایی یافتم
Ghazal 5358جامه ای می خواست دل بر قامت رعنای زخمآخر آمد ناوک اوراست بر بالای زخم
Ghazal 5364بی گل رخسار او هرگاه در بستان شدمخنده بیدردی گل دیدم وگریان شدم
Ghazal 5366هر که می آید به ملک هستی از کوی عدمباز می گردد به جان بی نفس سوی عدم
Ghazal 5369نیست امروز از جنون این شور و غوغا بر سرمدر حریم غنچه زد چون لاله سودا بر سرم
Ghazal 5372دل به رغبت چون نمالد خط خوبان را به چشمجامه کعبه است دود آتش پرستان را به چشم
Ghazal 5380خاک صحرای جنون در چشم گریان میکشمناز سرو از گردباد این بیابان میکشم