Ghazal 623

نمی توان ز سخن ساختن خموش مراکه چون صدف ز دهان است رزق گوش مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 628

نه دل ز عالم پر وحشت آرمیده مراکه پیچ و تاب به زنجیرها کشیده مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 644

بس است تیغ تغافل من بلاجو رامکن به خون من آلوده تیغ ابرو را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 647

رساند ابر به جایی گهرفشانی راکه برد کوه غم از سینه ها گرانی را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 651

ازان دو سلسله عنبرین گره بگشاز کار شهپر روح الامین گره بگشا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 658

ز عمر باج ستاند می دو ساله مابه آفتاب شبیخون زند پیاله ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 659

حدیث خام مجویید در رساله مابه مهر داغ رسیده است برگ لاله ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 664

رسید صبر به فریاد بینوایی ماکلید روزی ما شد شکسته پایی ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 673

به خرج رفت حیاتم ز هرزه‌کوشی‌هابه خاک ریخت شرابم ز خام‌جوشی‌ها

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 675

آن را که نیست وسعت مشرب درین سرادر زندگی به تنگی قبرست مبتلا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 676

آسان چسان شود ز وطن دیده ور جدا؟کز سنگ خاره گشت به سختی شرر جدا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 681

هر کس نکرده در گرو می کتاب رانگرفته است از گل کاغذ گلاب را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 682

می سوزد آرزو دل پراضطراب رابر سیخ می کشد رگ خامی کباب را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 683

در ششدرست مهره اسیر جهات رادرهم نورد سلسله ممکنات را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 684

دلکوب نیست حادثه دنیاپرست راماهی ز حرص طعمه فرو خورد شست را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 696

عشق است غمگسار دل دردمند راآتش گره ز کار گشاید سپند را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 704

از شرم، حرص دلبری افزود ناز راکز دوختن گرسنه شود چشم، باز را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 724

ابروی او نرفت ز مد نظر مرادر زیر تیغ، زندگی آمد بسر مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 728

از بس گرفت تنگی دل در میان مرادر کام همچو غنچه نگردد زبان مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 738

با زلف کار نیست رخ یار دیده راره می گزد چو مار، به منزل رسیده را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 742

دل خود به خود شکسته شود عشق پیشه راسنگ است در بغل می پر زور شیشه را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 744

مگذار بر زمین دل شبها پیاله رااز باده برگ لاله کن این داغ لاله را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 745

دادم ز شور عشق به سیلاب خانه راکردم به خارخار بدل آشیانه را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 750

بشنو ز من ترانه غیرت فزای راگر مردی ای سپند، نگه دار جای را!

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 752

شد بی صفا ز خاک سیه کاسه آب ماآخر به رنگ ظرف برآمد شراب ما

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 753

چون شعله سر مکش ز دل سینه تاب ماکز سوز عشق، اشک ندارد کباب ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 769

برق جلال، عین جمال است پیش ماداغ پلنگ، چشم غزال است پیش ما

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 772

دست فلک کبود شد از گوشمال ماشوخی ز سر نهشت دل خردسال ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 785

لرزید بس که دل به تن ناتوان ماخالی ز مغز شد قلم استخوان ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 799

وقت است سربرآورد از خاک، لاله هاآید ز زور باده به گردش پیاله ها

Saib TabriziGhazal1 min