Ghazal 5208

نه شبنم است چمن را به روی آتشناکعرق زروی تو کرده است گل به دامن پاک

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5228

جهان فروز چنان گشت باده گلرنگکه از شمار شرر می دهد خبر دل سنگ

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5229

به چشم راه شناسان بود بیابان تنگکه از نشانه شود برخدنگ میدان تنگ

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5232

از تنک رویی شود همصحبت هر خار گلمی کشد دایم ز حسن خلق خود آزار گل

Saib TabriziGhazal4 min
Ghazal 5236

نیست امروزی چو شبنم عشق من باروی گلدر حریم بیضه خلوت داشتم با بوی گل

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5237

نتابد از شکست خلق رو گوهرشناس دلکه از سنگ ملامت می شود محکم اساس دل

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5241

مکش ای سلسله مورو به هم از زاری دلکه شب زلف بود زنده زبیداری دل

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5243

دل شبها مشو از دیده گریان غافلدر سیاهی مشو از چشمه حیوان غافل

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5247

گرفته اوج ز بس فیض نوبهار امسالیکی شده است لب بام و جویبار امسال

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5257

مشو چو بیخبران غافل از نظاره گلکه یک دو صبح بود شوخی ستاره گل

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5258

جدا ز دولت وصلش به گریه ام مشغولبه سبحه است سر و کار عامل معزول

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5262

چرخ است حلقه در دولتسرای دلعرش است پرده حرم کبریای دل

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5263

تا چند گرد کعبه بگردم به بوی دلتا کی به سینه سنگ زنم ز آرزوی دل

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5264

آن کس که درد رابه دوا می کند بدلراه صواب رابه خطا می کند بدل

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5265

روزی که سوخت برق تجلی نقاب گلبلبل چگونه اب نشد از حجاب گل

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5273

ای از رخت هر خار را سامان بستان در بغلهر ذره را از داغ تو خورشید تابان در بغل

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5275

گر تشنه اسراری پیش آر شراب اولگر گنج همی خواهی می گرد خراب اول

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5276

عاشق صادق نمی دارد تمناهای خامتخم انجم در زمین صبح می سوزد تمام

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5285

روزگاری شد ز چشم اعتبار افتاده‌امچون نگاه آشنا از چشم یار افتاده‌ام

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5289

بوالعجب مجموعه‌ها از کف به حسرت داده‌امحاصلِ عمرِ گرامی را به غارت داده‌ام

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5290

از جنون، این عالَمِ بیگانه را گم کرده‌امآسمان‌سیرم زمینِ خانه را گم کرده‌ام

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5294

بی‌تن خاکی چو نام نیکمردان زنده‌امسال‌ها شد این لباس عاریت را کنده‌ام

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5305

می دود اشک یتیمی بس که بر رخساره امسینه چون کشتی به دریامی زند گهواره ام

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5308

نو خطان را بر سر نازآورد نظاره امزنگ از آیینه دل می برد نظاره ام

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5309

آسمان نیلگون را سبز کرد اندیشه‌امبیستون کان زمرد شد زآب تیشه‌ام

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5311

چشم سوزن خیره گردد از صفای خرقه امبخته چون انجم شود گم در ضیای خرقه ام

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5313

بس که باشد شکوه های آتشین در نامه امدود بر می آرد از بال سمندر نامه ام

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5314

بس که محکم کرده در سستی بنا کاشانه‌امجلوه مهتاب سیلاب است در ویرانه‌ام

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5316

مومنی را می‌کند آزاد از قید فرنگهرکه می‌سازد درین محفل ز خود بیگانه‌ام

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5317

نیست از عزلت غباری بر دل دیوانه‌امدر بهاران از زمین سر بر نیارد دانه‌ام

Saib TabriziGhazal1 min