Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ماند دلتنگ آن که باغ دلگشای خود نشددربدر افتاد هر کس آشنای خود نشد
Ghazal 2445زخم گل آب از نوای آبدارم میکشدشور بلبل خجلت از جوش بهارم میکشد
Ghazal 2449تیرگی از مد احسان جان روشن می کشدرشته میل آتشین در چشم سوزن می کشد
Ghazal 2450گرچه عمری شد صبا مشق ریاحین می کشدخجلت روی زمین زان خط مشکین می کشد
Ghazal 2458دست چون عیسی زدنیا پاک می باید فشاندگرد ره در دامن افلاک می باید فشاند
Ghazal 2459عمر رفت و خار خارش در دل بیتاب ماندمشت خاشاکی درین ویرانه از سیلاب ماند
Ghazal 2464از غبار خط دهان تنگ او پوشیده مانددیدنی نادیده و نادیدنی در دیده ماند
Ghazal 2468حیف کز آیینه رویان پاکدامانی نماندچشم شرم آلود و روی گوهرافشانی نماند
Ghazal 2472از سر زانوی خود آیینه دارت داده اندبنگر این آیینه از بهر چه کارت داده اند
Ghazal 2482خشم را روشندلان در حِلم پنهان کردهاندآتش سوزنده را بر خود گلستان کردهاند
Ghazal 2488تنپرستانی که در تضییع آب و دانهانددر ریاض آفرینش سبزه بیگانهاند
Ghazal 2492از دل سنگین لیلی کعبه جان ساختنداز غبار خاطر مجنون بیابان ساختند
Ghazal 2510پرده پوشی عشق عالمسوز را پیدا کندپرده تبخال تب را بیشتر رسوا کند
Ghazal 2522هر که قطع راه مطلب در رکاب دل کندهفتخوان چرخ را چون آه یک منزل کند
Ghazal 2523باطلان را گفتگوی حق اثر در دل کندآب شیرین گر زمین شور را قابل کند
Ghazal 2526تا به کی گرد کدورت زیر دیوارم کند؟عشق کو تا از غم عالم سبکبارم کند
Ghazal 2531زلف مشکینت که خون در ساغر ایمان کندشانه را در یک سراسر پنجه مرجان کند
Ghazal 2534بوی پیراهن زلیخا را کجا روشن کند؟شمع هیهات است پای خویش را روشن کند
Ghazal 2554گر چنین آن چشم جادو رخنه در دل میکنداز دلم هر رخنهای را چاه بابل میکند
Ghazal 2558فکر جمعیت عبث دل را پریشان میکندآن که سر داده است ما را فکر سامان میکند
Ghazal 2562گر به ظاهر حسن میل آرمیدن می کندراست چون آهو نفس بهر رمیدن می کند
Ghazal 2571دخل ناقص بر سخن سنجان گرانی می کندسنگ کم در پله میزان گرانی می کند
Ghazal 2574از نزاکت رنگ اگر بر چهره گل بشکندخار از بیطاقتی در چشم بلبل بشکند
Ghazal 2587هر کجا باشند رنگین فطرتان در گلشنندخوش خیالان با پری در زیر یک پیراهنند
Ghazal 2602بی زبان جمعی که از حیرت چو ماهی می شوندمحرم دریای اسرار الهی می شوند
Ghazal 2607داغ ناسور مرا گر بر دل صحرا نهنداز خجالت لاله ها بر کوه پا بالا نهند
Ghazal 2612رزق هر کس چون صدف از عالم بالا بودفارغ از چین جبین موجه دریا بود
Ghazal 2620ذوق خاموشی مرا روزی که دامنگیر بودگرد را هم سرمه سای ناله زنجیر بود
Ghazal 2627آبروی کعبه گر از چشمه زمزم بودکعبه دل را صفا از دیده پرنم بود
Ghazal 2642کی ز سیل گرمرو بر روی صحرا میرود؟آنچه از مژگان تر بر چهرهٔ ما میرود