Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
نه خط ز خال لب یار سر برآورده استکه در هوای شکر، مور پر برآورده است
Ghazal 1753کسی که بوسه بر آن لعل جانفزا زده استچو خضر غوطه به سر چشمه بقا زده است
Ghazal 1755به نیم جلوه کسی کشوری بهم نزده استبه یک پیاده کسی لشکری بهم نزده است
Ghazal 1767میی که درد ندارد صفای درویشی استگلی که رنگ نبازد لقای درویشی است
Ghazal 1772فضای دشت ز خونین دلان گلستانی استز خود برآ که عجب دامن بیابانی است
Ghazal 1774ز اشک، دیده تاریک شمع نورانی استدهان پسته پر از خون دل ز خندانی است
Ghazal 1778در آن مقام که حیرت دلیل دانایی استنفس شمرده زدن نیز بادپیمایی است
Ghazal 1797به آبداری لعل تو هیچ گوهر نیستبه این صفا، گهری در ضمیر کوثر نیست
Ghazal 1808اگر نمی تپدم دل، ز آرمیدن نیستکه تنگنای جهان جای دل تپیدن نیست
Ghazal 1810چه خستگی است که در چشم ناتوان تو نیست؟چه دلخوشی است که در گوشه دهان تو نیست
Ghazal 1831کنون که از کمر کوه موج لاله گذشتبیار کشتی می، نوبت پیاله گذشت
Ghazal 1832ز بوی زلف تو باغ آنچنان معطر گشتکه خاک مشک تر و داغ لاله عنبر گشت
Ghazal 1844سحر که باد صبا از رخش نقاب گرفتدو دست صبح به روی خود آفتاب گرفت
Ghazal 1861رویی کز او نریخته است آبرو کجاست؟ابرتری که تازه شود جان ازو کجاست؟
Ghazal 1862شد مدتی که خشت سر خم کتاب ماستموج شراب، سرخی سرهای باب ماست
Ghazal 1863فتح و ظفر ز خودشکنی زیر دست ماستچون زلف و خط، درستی ما در شکست ماست
Ghazal 1869درد دلم ز پرسش ارباب عادت استبیماریی که هست مرا، از عیادت است
Ghazal 1871آن خال لب ستاره صبح قیامت استعمر دوباره سایه آن سرو قامت است
Ghazal 1876با چهره شکفته گلستان چه حاجت است؟با خط و زلف، سنبل و ریحان چه حاجت است؟
Ghazal 1887ما را کلاه فقر به افسر برابرستسد رمق به ملک سکندر برابرست
Ghazal 1898جانهای آرمیده ز مردم رمانترستآبی که ایستاده تر اینجا روانترست
Ghazal 1915نقد نشاط در دل گنجینه خم استاین گنج در عمارت دیرینه خم است
Ghazal 1921آیینه را توجه خاطر به گلخن استهر جا صفای قلب دهد روی، گلشن است
Ghazal 1923راز نهان ز سینه در انداز جستن استاز زور باده شیشه ما در شکستن است
Ghazal 1925آسودگی به گوشه عزلت نشستن استسررشته امید ز عالم گسستن است
Ghazal 1926روشنگر وجود به راه اوفتادن استدر جویبار، سبزی آب از ستادن است
Ghazal 1936در هر دلی که ریشه کند پیچ و تاب عشقپیوسته همچو زلف، سرش در کنار اوست
Ghazal 1939شاهنشهی است عشق که دل جلوه گاه اوستآهی که خیزد از دل ما گرد راه اوست
Ghazal 1942محتاج کی به نشأه می چشم مست توست؟پر خون دهان جام می از پشت دست توست
Ghazal 1951دستی به جام باده حمرایم آرزوستدست دگر به گردن مینایم آرزوست