Ghazal 4083

از گرد راه قاصد مطلوب می رسدروشنگر دو دیده یعقوب می رسد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4086

گردنکشی به سرو سرافراز می رسدآزاده را به عالمیان ناز می رسد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4087

هر ناله کی به خلوت جانانه می رسدآنجا کمند نعره مستانه می رسد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4088

شاهی به نشئهٔ می احمر نمی‌رسدتاج و نگین به شیشه و ساغر نمی‌رسد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4089

از شعر بهره ای به سخنور نمی رسداز بوی عود فیض به مجمر نمی رسد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4090

رهرو ز فکر پوچ به منزل نمی رسدیک کشتی حباب به ساحل نمی رسد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4094

هرگز به چشم شوخی ابرو نمی‌رسدپای به خواب رفته به آهو نمی‌رسد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4099

تا بهله محرم کمر آن نگار شددست ز کار رفته ام امیدوار شد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4102

مستانه سرو قامت او در خرام شدطوق گلوی فاختگان خط جام شد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4104

انگور ما رسید و به خم رفت وباده شدشکر خدا که عقده مشکل گشاده شد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4106

پیری که بار عشق به دوش رضاکشددر گوش چرخ حلقه ز قد دوتا کشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4107

تا چند دل ترا به هوا وهوس کشدچون عنکبوت دام به صید مگس کشد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4109

کلفت ز چرخ دیدهٔ بیدار می‌کشدروزن ز دود بیشتر آزار می‌کشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4110

آیینه‌ام ز روشنی آزار می‌کشدخاطر به سیر سبزه زنگار می‌کشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4121

دل را کجا به زلف رسا می توان رسانداین پا شکسته را به کجا می توان رساند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4126

خوبان دلم به زلف گره‌گیر بسته‌انددیوانه مرا به دو زنجیر بسته‌اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4129

در کوی عشق بر رخ کس در نبسته‌انداین در به روی مومن و کافر نبسته‌اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4141

جمعی که جان به لب گویا سپرده اندسر رشته نفس به مسیحا سپرده اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4143

گر خلق را به حرف دهن باز کرده اندچشم مرا به روی سخن باز کرده اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4145

این غافلان که جود فراموش کرده اندآرایش وجود فراموش کرده اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4152

عشاق سر به جیب نه آسان کشیده اندجان داده اند و سر به گریبان کشیده اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4154

از آفتاب چاشنی صبح شد بلندعمر دوباره یافت ز راه گداز قند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4157

قربانیان شکفته به قصاب برخورندچون پل بغل گشاده به سیلاب برخورند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4165

فال وصال او دل رنجور می‌زنداین شمع گشته بین که در سور می ‌زند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4166

خط تو راه دین ودل وهوش می زندته جرعه ای است این که به سرجوش می زند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4168

زخم تو تیغ بر جگر ماه می زندداغ تو خیمه بر دل آگاه می زند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4172

عاشق کجا به کعبه و دیر التجا کندحاشا که خضر پیروی نقش پا کند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4175

آنجا که شوق دست حمایت بدر کندشبنم در آفتاب قیامت سفر کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4177

مشکل دل رمیده هوای وطن کندشبنم چنان نرفت که یاد چمن کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4181

دل را سیاه آه غم آلود می کندتاریک چشم روزنه را دود می کند

Saib TabriziGhazal1 min