Rubai
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
چون لاله پریرم آتشی در دل بوددی داد نوید سنبلت باد درود
Rubai 74در منزل او وقت خبر پرسیدنخون شد دلم از بانگ صدا بشنیدن
Rubai 48هر چند که خواستیم از دوست مرادبر وعده در امید بر ما نگشاد
Rubai 75چون نیست مجال روی و مویت دیدنراضی شدهام به خاک کویت دیدن
Rubai 59فریاد ز دست فلک سفلهنوازشهزاده به منت و گدازاده به ناز
Rubai 76امشب که رسید دوست در منزل منشد جان و دل از حضورش آب و گل من
Rubai 60از سیمبران وفا ندیدم هرگزوز باغ وفا گلی نچیدم هرگز
Rubai 79یک جوهر روشن است جان من و توآگه نشود کس ز نهان من و تو
Rubai 63ز اشکم غم یار می توان کرد قیاسآتش ز شرار می توان کرد قیاس
Rubai 13کام دل زار ما روا کن یاربتوفیق سخن نصیب ما کن یارب
Rubai 61ای ریخته خونم بدو چشم خونریزناکرده ز خون ناحق من پرهیز
Rubai 62تن سوخت دلم مایل یارست هنوزبنیاد محبت استوارست هنوز
RübailərƏlhəmdü limən ənarə qəlbi və həda,Vəş-şükrü lima fihi minəş-şovqi bəda.
Rubai 42عاشق همه دم زار و حزین می باشدسودا زده و بی دل و دین می باشد
Rubai 53بنمود رخت بنفشه باغیست مگرشد انجمن افروز چراغیست مگر