هر که چراغی ز برق آه ندارددر شب هجران سوی تو راه ندارد

هر که ندارد دلی چو آینه زاهندر رخ تو تاب یک نگاه ندارد

هر که ندارد سرشک و آه دمادمدعوی عشق ار کند گواه ندارد

بی تو سراسیمه اند عقل و دل و جانهمچو سپاهی که پادشاه ندارد

طالب وصل است دل و لیک دمادمتاب ملاقات گاه گاه ندارد

مهر تو کردست چون هلال قدم راآنکه تو داری نه مهر ماه ندارد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. از غم و اندوه روزگار فضولیجز در پیر مغان پناه ندارد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Separation