Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
دل حق جو نظر بر عالم باطل نمی داردکه تیر راست کیشان تا هدف منزل نمی دارد
Ghazal 2961بجز تشویش خاطر عالم فانی نمی داردجهان دارالامانی غیر حیرانی نمی دارد
Ghazal 2962فروغ دل مرا از نور مهر و مه غنی داردنخواهد شمع دیگر هر که را دل روشنی دارد
Ghazal 2964به ذوق آشتی از دوستان رنجیدنی داردبساط دوستداری چیدن و واچیدنی دارد
Ghazal 2965بدن را در زمین هرگز روان پاک نگذاردکه دام خویش را صیاد زیر خاک نگذارد
Ghazal 2971زبیتابان کجا آن مست بی پروا خبر گیرد؟سپند ما مگر زان آتشین سیما خبر گیرد
Ghazal 2978چو شاهین بر سر دست آن شکار انداز می گیردتذرو رنگ از رخسار گل پرواز می گیرد
Ghazal 2983به ابرام آن که از دنیاپرستان کام می گیردزریگ از چربدستی روغن بادام می گیرد
Ghazal 2984غباری از بیابان جنون بالا نمی گیردکه دل از سینه لیلی ره صحرا نمی گیرد
Ghazal 2985علایق دامن آزاده ما را نمی گیردکمند رشته مریم مسیحا را نمی گیرد
Ghazal 2987زآه و دود عاشق حسن را کلفت نمیگیردکه آب زندگانی را دل از ظلمت نمیگیرد
Ghazal 2988فسون صبر در دلهای پرخون در نمیگیردچو دریا بیکران افتد به خود لنگر نمیگیرد
Ghazal 2990دل آزاده را هرگز غم عالم نمیگیردمسیحا را کمند رشتهٔ مریم نمیگیرد
Ghazal 2992چه دارد عالم فانی که استغنا توانم زد؟چه در دست است دنیا را که پشت پا توانم زد؟
Ghazal 2996شکر در آب گوهر لعل خندان تو اندازدتبسم شور محشر در نمکدان تو اندازد
Ghazal 2999زخود هر کس که بیرون رفت کی با همرهان سازد؟که مسکن نیست بوی پیرهن با کاروان سازد
Ghazal 3000به رغبت با خم زلفش دل بیتاب میسازدچو آب زندگی با ماهی این قلاب میسازد
Ghazal 3004چها تا با هوسناکان کند رخسار گلرنگشکه بویش فتنه خوابیده را بیدار می سازد
Ghazal 3009دل خام مرا رخسار آتشناک میسازدکه عود خام را آتش ز هستی پاک میسازد
Ghazal 3015خمار باده مهر دوستان را کینه می سازدکدورت صبح شنبه را شب آدینه می سازد
Ghazal 3016سرشک گرم با مژگان و چشم تر نمیسازدشراب تند ما با شیشه و ساغر نمیسازد
Ghazal 3022مرا چون دل تپد در بر، دل جانانه می لرزدکه شمع از بال و پر افشانی پروانه می لرزد
Ghazal 3024سرشک گرم در چشم تر من خواب می سوزدبه آب خود چراغ گوهر شب تاب می سوزد
Ghazal 3027کدامین روز بر حالم دل خارا نمی سوزد؟ز اشک آتشینم دامن صحرا نمی سوزد
Ghazal 3028مرا صد آه یکبار از دل صد چاک می خیزدبه قدر شق سیاهی از زبان خامه می ریزد
Ghazal 3030ز ماتمخانه ما نغمه عشرت کجا خیزد؟سپند از آتش ما تنگدستان بینوا خیزد
Ghazal 3039نشد از دل غبار از شیشه و پیمانه برخیزدمگر ابری زبحر گریه مستانه برخیزد
Ghazal 3050سیاهی از دل چون گلخن ما برنمی خیزدچو داغ لاله دود از روزن ما برنمی خیزد
Ghazal 3052به کشت خشمگینان آتش از ابر بلا ریزدبه قدر تلخرویی زهر از تیغ قضا ریزد
Ghazal 3053ترا از ساده لوحی هر که گل در پیرهن ریزدخس و خاشاک در جیب و گریبان سمن ریزد