Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
آن شوخ چه گویم که دل از دست چسان بردنامد به کنار من ودل را زمیان برد
Ghazal 4380نظاره خط توام از خال برآوردتفصیل مرا از غم اجمال برآورد
Ghazal 4381دل سخت چو گردید نصیحت نپذیردسنگ از قدم راهروان نقش نگیرد
Ghazal 4384از عود دل گرم من اخگربگریزداز بزم نفس سوخته مجمر بگریزد
Ghazal 4389در راه توهر کس دل ودین باخته باشداز زنگ خودی آینه پرداخته باشد
Ghazal 4395شرمی که بود ساخته مطلوب نباشدشهباز نظر دوخته محجوب نباشد
Ghazal 4396با کعبه پرستار ترا کار نباشدآیینه ما روی به دیوار نباشد
Ghazal 4397تا چنددلت برمن مهجور نبخشدتا کی نگهت برنگه دور نبخشد
Ghazal 4399تا خنده ازان غنچه مستور برآمدصبح شکر از چاک دل موربرآمد
Ghazal 4411از دست رود خامه چو نام تو نویسندپرواز کند دل چو پیام تو نویسند
Ghazal 4412در کوی خرابات گروهی که خموشنداز صافدلی چون خم سربسته به جوشند
Ghazal 4419در کودکی از جبهه من عشق عیان بودگهواره ز بیتابی من تخت روان بود
Ghazal 4420در زیر فلک چند خردمند توان بودهشیار درین غمکده تا چند توان بود
Ghazal 4422گر یار ز احوال من آگاه نمی بوددرد من سودازده جانکاه نمی بود
Ghazal 4428آه از دل جویای تو بیتاب برآیدغواص نفس سوخته از آب برآید
Ghazal 4432کی پیچ وخم از طبع هوسناک برآیداین ریشه محال است ازین خاک برآید
Ghazal 4434از سفره قسمت لب نانش لب گورستدندان حریصی که به صد سال برآید
Ghazal 4437حاشا که زعاشق سخن کام برآیداز سینه آتش نفس خام برآید
Ghazal 4439لعل از جگر سنگ گر از تیشه برآیداز دل سخن از کاوش اندیشه برآید
Ghazal 4442مشکل که دل از ناله و فریاد گشایداز غنچه پیکان چه گره باد گشاید
Ghazal 4445یک شعله شوخ است که دیدار نمایدگاه از شجر طور وگه از دار نماید
Ghazal 4448با روی تو صبر از دل بیتاب نیایدخودداری ازین آینه چون آب نیاید
Ghazal 4450از قید فلک برزده دامن بگریزیدچون برق ازین سوخته خرمن بگریزید
Ghazal 4454خال از دمیدن خط بی انتظارم گرددچون مور پر برآردعمرش تمام گردد
Ghazal 4471تن را اگر گذاری در عشق ما چه باشدگراستخوان نگیری باز از هما چه باشد
Ghazal 4472گر بی طلب رسد رزق ما را عجب نباشدمهمان نخوانده آیدهرجاطلب نباشد
Ghazal 4473سر چون گران شد از می دستارگو نباشددر بحر گوهر از کف آثار گو نباشد
Ghazal 4476از روی نو خط یار هر جا سخن برآیدگرد از بهار خیزد دود از چمن برآید
Ghazal 4488نگه ز چشم تو چون چنان نشأه مدام نگیردچگونه این می بیرنگ رنگ جام نگیرد
Ghazal 4490به جای سبزه چو ایام زندگی بسر آیدزبان مار ز خاک سخن گزیده بر آید