Miscellaneous poem 60

چه نسبت است به روی تو روی آینه را؟که خشک کرد فروغ تو جوی آینه را

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 63

چون ز می افروختی آن عارضِ پر نور راداغِ بی‌تابی چراغان کرد کوهِ طور را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 64

کو باده تا به سنگ زنم جام عقل را؟از خط جام، حلقه کنم نام عقل را

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 75

دل به دام زلف آن مشکین کمند افتاده استمرغ بی بال و پری در کوچه بند افتاده است

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 75

ننگِ کفرِ من به فریاد آورد ناقوس رامی‌کِشد ایمانِ من در خون، لبِ افسوس را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 83

غوطه دادم در دلِ الماس داغِ خویش راروشن از آبِ گهر کردم چراغِ خویش را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 85

بس که تند و تلخ و خشم آلود آن بدخو نشستچین چو جوهر عاقبت بر تیغ آن ابرو نشست

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 85

من گرفتم ساختی پوشیده سالِ خویش راچون کنی پنهان ز چشمِ خلق حالِ خویش را؟

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 89

(آتشین جانی چو من بر صفحه ایام نیستبخیه را بر خرقه من چون سپند آرام نیست)

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 91

چون کند آن غمزهٔ خونریز عریان تیغ رابخیهٔ جوهر شود زخمِ نمایان تیغ را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 99

نیست در دورانِ من میخانه حاجت خلق رابس بود پیمانهٔ من تا قیامت خلق را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 102

غم ز خاطر می برد غمخانه من خلق راطفل مشرب می کند دیوانه من خلق را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 103

تا به کام است فلک، خار گل پیرهن استبخت تا سبز بود ساحت گلخن چمن است

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 106

نامه لاله که داغ جگرش مضمون استچشم بر راه قبول نظر مجنون است

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 107

خلق خوش چون صلح می سازد گوارا جنگ رامی نماید چرب نرمی مومیایی سنگ را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 110

بی کسی کِی خوار سازد زادهٔ اقبال را؟شهپر سیمرغ می‌گردد مگس‌ران زال را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 111

دامنِ دریایِ خونخوارست بالین سیل رادر کنارِ بحر باشد خوابِ سنگین سیل را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 113

نیست از روی زمین سیری دل خود کام راحرص می گردد زیاد از خاک، چشم دام را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 116

سیاه روی کتاب از ورق شماری ماستشبی که صبح ندارد سیاهکاری ماست

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 117

نیست از دردِ غریبی چون گهر پروا مرابِستر از گَردِ یتیمی بود در دریا مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 119

از نظر یک لحظه دوری نیست محبوب مراپیرهن از پردهٔ چشم است یعقوب مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 121

ترا که خط بناگوش ابجد نازستچه وقت توبه حسن کرشمه پردازست؟

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 124

التفاتِ زاهدانِ خشک، تر سازد مراگرمی افسردگان افسرده‌تر سازد مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 126

هزار گرگ هوس در کمین عصمت توستچه وقت رفتن صحرا و سیر و صحبت توست؟

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 128

بر سبزه خط تکیه مکن موج سرابی استهر حلقه پی رفتن حسن تو رکابی است

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 133

ارباب حیا را لب نانی ز جهان نیستروزی ز دل خود خورد آن را که زبان نیست

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 135

هر کس طمع روی دل از مردم خس داشتامید شکرخند گل از چاک قفس داشت

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 137

ای دل بی درد، آزادی بس استاین همه آزار ما دادی بس است

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 140

بلبلِ خوش نغمه‌ام، با گل سخن باشد مراسرمهٔ خاموشی از زاغ و زغن باشد مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Miscellaneous poem 142

زهرست بی تبسم شیرین شراب تلخبا بخت شور چند توان خورد آب تلخ

Saib Tabrizi1 min