Ghazal 1050

در فشار دل، سر دست نگارین ظالم استدر هلاک بیگناهان تیغ خونین ظالم است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1056

مجلس امشب از فروغ لاله رویان روشن استبی خبر هر سو که می غلطد نگاهم گلشن است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1068

تندخویی با خلایق، مهر را کین کردن استآفرین را در دهان خلق نفرین کردن است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1074

چشم من از گریه مستانه من روشن استخانه من چون صدف از دانه من روشن است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1075

دل چو کشتی، جان روشن عالم آب من استبادبان و لنگرش بیداری و خواب من است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1088

نازک اندامی که عالم تشنه آغوش اوستسایه بالای او از سرکشی همدوش اوست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1094

خط عنبر بار گردی از بهار حسن اوستخضر کمتر سبزه ای از جویبار حسن اوست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1101

تا ز رخ زلف آن بهشتی روی دور انداخته استدست رضوان پرده بر رخسار حور انداخته است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1108

یار راه شِکوه‌اَم از چین ابرو بسته استپیش این سیلاب آتش را به یک مو بسته است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1121

خاکساری در بلندی ها رسا افتاده استآسمان این پشته را در زیر پا افتاده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1144

کاو کاو منکران می آرد از چشمش برونعیسی آن شیری که از پستان مریم خورده است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1168

عطر آن گل پیرهن تا در هوا پیچیده استبوی گل دودی است در مغز صبا پیچیده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1170

شوکت حسن تو بلبل را زبان پیچیده استحیرت سرو تو دست باغبان پیچیده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1174

بی قراری های جان را چشم تر پوشیده استپیچ و تاب رشته ما را گهر پوشیده است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1177

بحث با جاهل ، نه کارِ مردمِ فرزانه استهر که با اطفال می گردد طرف دیوانه است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1184

دل میان چار عنصر تن به سختی داده ای استدانه در آسیای چار سنگ افتاده ای است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1186

بی اجابت آه مرغ آشیان گم کرده ای استناله بی فریادرس تیر نشان گم کرده ای است

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 1193

شد چو عالمگیر غفلت، جاهل و دانا یکی استخانه چون تاریک شد بینا و نابینا یکی است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1198

راحت کونین در زیر سر بیگانگی استهست اگر دارالامانی کشور بیگانگی است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1199

چشمم از خواب پریشان، چشمه پر سنبلی استاز دل صد پاره هر مژگان من شاخ گلی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1201

خاک با این رتبه تمکین، جناب آدمی استچرخ با آن شان و شوکت در رکاب آدمی است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1202

هر دلی کز زلف جانان سر برآرد کشتنی استاز حرم صیدی که پا بیرون گذارد کشتنی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1206

بی محابا در میان نازکش انداخت دستناخن شاهین ز رشک بهله ای در دل شکست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1209

دل ز وصل دوست طرف آن چشم خون آلود بستدر صدف از اشک نیسان گوهر مقصود بست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1210

خط مشکین تو نقش تازه ای بر کار بستمصحف روی ترا شیرازه از زنار بست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1219

سرنزد از بلبلم هر چند دستانی درستناله ام نگذاشت در گلشن گریبانی درست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1220

عشق بالا دست بر خاک از وجود ما نشستاز گهر گرد یتیمی بر رخ دریا نشست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1225

تا به طرف سر کلاه آن شوخ بی پروا شکستسرکشان را زین شکست افتاد بر دلها شکست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1226

خط سنگین دل بهای لعل جانان را شکستدیده از حق نمک بست و نمکدان را شکست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1231

ذره تا خورشید دارد چشم بر انعام دوستتا که را از خاک بردارد دل خودکام دوست

Saib TabriziGhazal2 min