Shams Maghrebi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ای در پس هر لباس و پردهبر دیدهء دیده جلوه کرده
Ghazal 174مرا به خلوت جان دلبریست پنهانیکه هست جان دلم در جمال او فانی
Ghazal 1خورشید رخت چو گشت پیداذرّات دو کَون شد هویدا
Ghazal (another source) 5گنجهای بی نهایت یافتم در کنج جانکنج جان را بین که چون شد کان گنج بیکران
Ghazal 24چنان مستم چنان مستم چنان مستکه نه پا دانم از سر نه سر از دست
Ghazal 34حسن روی هر پریرویی ز حسن روی اوستآب حسن دلبری هر سو روان از جوی اوست
Ghazal 46نهان پیر تو خویش آفتاب رختاز آنکه مانع ادراک اوست تاب رخت
Ghazal 52این کرد پریچهره ندانم که چه کرد استکز جمله خوبان جهان کوی ببرده است
Ghazal 64پا ز حد خویش بیرون نمیباید نهادگر نهادی پیش ازاین، اکنون نمیباید نهاد
Ghazal 85رخ زیبای تو را آینه ای میبایدکه رخت را بتو زانسان که توئی بنماید
Ghazal 89بی پرتو رخسار تو پیدا نتوان شدبی مهر تو چون ذرّه هویدا نتوان شد
Ghazal 92ایجمال تو در جهان مشهورلیکن از چشم انس و جان مستور
Ghazal 98اندر آمد ز در خلوت ما یار سحرگفت کس را مکن از آمدنم هیچ خبر
Ghazal 113نظرت فی رمقی نظره فصا ز فداکوصلتی بوجودی وجدت ذاتک ذاک
Ghazal 118ما جام جهان نمای ذاتیمما مظهر جمله صفاتیم
Ghazal 124گه از روی تو مجموعم گه از زلفت پریشانمکزین در ظلمت کفرم وزان در نور ایمانم
Ghazal 147ای دل اینجا کوی جانان است از جان دم مزناز دل و جان جهان در پیش جانان دم مزن
Ghazal 153آنکه عمری در پی او میدویدم سو به سوناگهانش یافتم با دل نشسته روبهرو
Ghazal 155عشق من حسن ترا درخور اگر هست بگوچون منت در دو جهان مظهر اگر هست بگو
Ghazal 176چه باده است که مست است میفروش از ویکسیکه خورد نیاید دگر بهوش از وی
Ghazal 177تو میخواهی که تا تنها تو باشیکسی دیگر نباشد تا تو باشی
Ghazal 2ز روی ذات بر افکن نقاب اسما رانهان به اسم مکن چهرۀ مسمّا را
Ghazal 8هیچ دانی که کیستیم و شماسایه آفتاب نور خدا
Ghazal 10بیا بر چشم عاشق کن تجلی روی زیباراکه جز وامق نداند کس کمال حسن عذرا را
Ghazal 11ای بلبل جان چونی اندر قفس تنهاتا چند درین تنها مانی تو تن تنها
Ghazal 21مهر سر گشته کافتاب کجاستآب هر سودان که آب کجاست
Ghazal 22اگر ز روی براندازد او نقاب صفاتدو کَون سوخته گردد ز نور پرتو ذات
Ghazal 23ساقی باقی که جانم مست اوستباده در داد کان بیرنگ و بوست
Ghazal 25آنچه مطلوب دل و جان است ابا جان و دلستلیکن از خود جان آنکه بیخبر بد غافل است
Ghazal 29هیچکس را اینچنین یاری که ما را هست نیستکس ازین باده که ما مستیم او سرمست نیست