Shams Maghrebi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
حسن روی هر پریرویی ز حسن روی اوستآب حسن دلبری هر سو روان از جوی اوست
Ghazal 46نهان پیر تو خویش آفتاب رختاز آنکه مانع ادراک اوست تاب رخت
Ghazal 52این کرد پریچهره ندانم که چه کرد استکز جمله خوبان جهان کوی ببرده است
Ghazal 71از جنبش این دریا هر موج که برخیزدبر والوی جان آید بر ساحل دل ریزد
Ghazal 73جانم از پرتو روی چنان میگرددکه دل از آتش او آب روان میگردد
Ghazal 89بی پرتو رخسار تو پیدا نتوان شدبی مهر تو چون ذرّه هویدا نتوان شد
Ghazal 92ایجمال تو در جهان مشهورلیکن از چشم انس و جان مستور
Ghazal 98اندر آمد ز در خلوت ما یار سحرگفت کس را مکن از آمدنم هیچ خبر
Ghazal 113نظرت فی رمقی نظره فصا ز فداکوصلتی بوجودی وجدت ذاتک ذاک
Ghazal 124گه از روی تو مجموعم گه از زلفت پریشانمکزین در ظلمت کفرم وزان در نور ایمانم
Ghazal 147ای دل اینجا کوی جانان است از جان دم مزناز دل و جان جهان در پیش جانان دم مزن
Ghazal 153آنکه عمری در پی او میدویدم سو به سوناگهانش یافتم با دل نشسته روبهرو
Ghazal 156بیا دلا به کجا خوردهای شراب بگوز خمّ مست که گشتی چنین خراب بگو
Ghazal 176چه باده است که مست است میفروش از ویکسیکه خورد نیاید دگر بهوش از وی
Ghazal 177تو میخواهی که تا تنها تو باشیکسی دیگر نباشد تا تو باشی
Ghazal 179رخ دلدار را نقاب توئیچهره یار را حجاب توئی
Ghazal 2ز روی ذات بر افکن نقاب اسما رانهان به اسم مکن چهرۀ مسمّا را
Ghazal 3بیاور ساقی آن جام صفا رادمی از ما رهایی بخش ما را
Rubai 4کس نیست کزو بسوی تو راهی نیستبیمستی او سنگ و گل و کاهی نیست
Ghazal (another source) 6ادرلی راح توحید الا یا ایها الساقیارحنی ساعه عنی و عن قیدی و اطلاقی
Rubai 9من شانه زلف عنبرین بوی تواممشاطه حسن روی دلجوی توام
Ghazal 10بیا بر چشم عاشق کن تجلی روی زیباراکه جز وامق نداند کس کمال حسن عذرا را
Rubai 10من مست و خراب و می پرست آمده اممدهوش ز باده الست آمده ام
Ghazal 11ای بلبل جان چونی اندر قفس تنهاتا چند درین تنها مانی تو تن تنها
Rubai 11تا من زعدم سوی وجود آمده اماز بهر تشهد به شهود آمده ام
Fahlaviyyat 14اشنه دردی مبا کر با چه من باکونه دردی مبا کر با چه من با
Rubai 16آن کس که بدو می شنوم می گویموانکس که بدو هرطرفی میپویم
Rubai 17گنجی که طلسم اوست عالم ماییمذاتی که صفات اوست آدم ماییم
Ghazal 21مهر سر گشته کافتاب کجاستآب هر سودان که آب کجاست
Ghazal 22اگر ز روی براندازد او نقاب صفاتدو کَون سوخته گردد ز نور پرتو ذات