Nayyir Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
دل چو بر عهد تو ای خسرو خوبان ستمرشتۀ الفت شیرین دهنان بگسستم
Other poem 20بسکه در صورت زیبای تو حیران بودمغافل از شیوۀ بدعهدی خوبان بودم
La'ali-Manzuma, chapter 22چون کاروان دشت بلا ره به شام کردصبح امید اهل حرم رو به شام کرد
Ghazal 28مگر قدم به ره عشق هشتن آسان استسر سران جهان ریگ این بیابان است
Ghazal 29همه را چشم عنایت زتو شیرین پسر استمن تعنت نکنم هرچه تو باری شکر است
Ghazal 31نوش لب یار نیم خند استدوشان دلان بهار قند است
Ghazal 32ما را به در میکده دادند اقامتای زهد ریایی بروی رو به سلامت
Other poem 33گر بپوشم سینه در تنگ آیدمشیشۀ اشکیب بر سنگ آیدم
Ghazal 33بهای قند چه داند که در جهان چند استکسی که همدم آن پسته شکر خند است
Other poem 36شمیم نافه میدهد نسیم جویبارهاگذشته آهوی ختن مگر ز کوهسارها
Other poem 39ندیدم در وطن روی نشاط آخر سفر کردمبحمدالله دری جُستم چو خود را دربهدر کردم
La'ali-Manzuma, chapter 48ای شاه بدرگهت پناه آوردمبر خاک درت روی سیاه آوردم
Other poem 51دلم از یاد هجر دوست خون استندانم حال مهجوران که چون است
Ghazal 51نسزد چنین جمالی به حجاب ناز باشددرِ دولت است بگذار همیشه باز باشد
Ghazal 53رنجه مباش ، ار دل ، از تو در گله باشدمرغ گرفتار تنگ حوصله باشد
Ghazal 56یاد موی توام از دیده به در مینرودخط محویست که از روی قمر مینرود
La'ali-Manzuma, chapter 57چه سرودیست که اینمرغ خوش الحان آوردمژده باد بهاری بگلستان آورد
Other poem 60شبهای وصل روز فراق آیدم بخوابچو غرقۀ که رخت سوی ساحل آورد
Ghazal 65جز دل ما که ز یاد تو به پرواز آیدکس ندیده است کبوتر پی شهباز آید
Other poem 68تا پی عربده مژگان تو پیوست به همشست زنجیری زلف تو ز جان دست به هم
Other poem 70با همه شعلۀ آهی که شب از سینه بر آرمراست بر طرۀ شبرنگ تو ماند شب تارم
Other poem 77در ره بادیه کردیم سراغی تو بسیواقف از کعبۀ کوی تو ندیدیم کسی
Other poem 78ای سرمهسای چشم بتان خاک راه توصد حلقه دل به حلقهٔ زلف سیاه تو
Other poem 84پی تیر نگاهی چند گیرم دامنت زخمیکه آفتهاست در تأخیر و جان بر مرگ مستعجل
Other poem 85چه مژده بود که باد سحرگهی آوردهوای شور و طرب بر دلم رهی آورد
Other poem 87خراب بادهام وز چشم ساقی چشم آن دارمکه از دوری سبکروحم به یک رطل گران دارد
Ghazal 87بکش ای دوست نداریم ز حکم تو گزیرگر به کیش تو گناه است ترحم با سیر
Ghazal 106که برگذشت که خون میرود ز چشم ترمچه شعله بود که از پا گرفت تا به سرم
Ghazal 113دل گسست از من و با چشم تو پیوست به همدشمن و دوست به خونم شد و همدست به هم
Ghazal 124عمر این گردش ایام چه خواهد بودنگر همه زهر بود کام چه خواهد بودن