Ghazal 108

این باغ سراسر همه پر باد وزانستجنبیدن این شاخ درخشان همه زانست

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 113

آنکه رخ عاشقان خاک کف پای اوستبا رخ او جان ما، در دل ما جای اوست

Awhadi Maraghai2 min
Ghazal 115

دل بسته شد به دام دو زلف چو دال دوستبر بوی دانها که بدیدم ز خال دوست

Awhadi Maraghai2 min
Ghazal 131

عاشقان صورت او را ز جان اندیشه نیستبیدلانش را ز آشوب جهان اندیشه نیست

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 138

مگر پیر سجاده حالی نداشت؟کزین خلق و کثرت ملالی نداشت؟

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 181

وجود حقیقت نشانی نداردرموز طریقت بیانی ندارد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 184

روی خود بنمود و هوش از ما ببردطاقت و هوش از تن شیدا ببرد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 190

به دشمنان نتوان رفت و این شکایت کردکه دوست بر دل ما جور تا چه غایت کرد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 197

جز لبم شرح میان او نکردجز دلم وصف دهان او نکرد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 210

رخش، روابود، ار اسب دلبری تازدکه گوی سیم به چوگان مشک می‌بازد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 212

دیگر مرا به ضربت شمشیر غم بزدفریاد ازین سوار، که صید حرم بزد!

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 225

پرسش خسته‌ای روا باشدکه درین درد بی‌دوا باشد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 251

موسم گل دو سه روزست ،به سر خواهد شدمی درآید، که گل زرد به در خواهد شد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 252

حسن بدکان نشست، عشق پدیدار شدحسن فروشنده گشت، عشق خریدار شد

Awhadi Maraghai2 min
Ghazal 255

دل اسیر حلقهٔ آن زلف چون زنحیر شدتن ز استیلای هجر آن پریرخ پیر شد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 256

کمان مهر ترا چرخ چنبری نکشدفروغ روی ترا جرم مشتری نکشد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 271

زین بیش نباید خفت، ای یار که دزد آمدرخت خود ازین منزل بردار، که دزد آمد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 282

از در ما چو در آمد، اثر ما بنمانداین دل و دین و تن و جان و سر و پا بنماند

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 288

فرش زمردین به زمین در کشیده‌اندو آنگه برو، ز گل، علم زر کشیده‌اند

Awhadi Maraghai2 min
Ghazal 299

هر زمان آشفته‌دل نامم کندبا دل آشفته در دامم کند

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 301

دل به کسی سپرده‌ام کو همه قصد جان کندکام کسی روا نکرد، اشک بسی روان کند

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 310

دلدار دل ببرد و زما پرده می‌کندما را ز هجر خویشتن آزرده می‌کند

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 312

گر کسی در عشق آهی می‌کندتا نپنداری گناهی می‌کند

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 314

قلندران تهی سر کلاه دارانندبه ترک یار بگفتند و بردبارانند

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 323

دل از فراق شما دردمند خواهد بودزمان هجر ندانم که چند خواهد بود؟

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 327

نازنینا، حسن و خوبی با وفا بهتر بودگر وفا ورزی بهر حالی ترا بهتر بود

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 330

تو را که گفت که من بی‌تو می‌توانم بودکه مرگ بادا گر بی‌تو زنده دانم بود

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 332

سر دردم بر طبیب آسان نبودگفت: تب داری، غلط کرد، آن نبود

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 337

دل به خیالی دگر خانه جدا کرده بودورنه چنان منزلی از چه رها کرده بود؟

Awhadi Maraghai2 min
Ghazal 342

عشق همان به که به زاری بودعزت عشق از در خواری بود

Awhadi Maraghai1 min