Qasida 113

بود محال مرا داشتن امید محالبه عالمی که نباشد همیشه بر یک حال

Qatran Tabrizi7 min
Qasida 175

مه نیسان شبیخون کرد گوئی بر مه کانونکه گردون گشت از او پرگرد و هامون گشت از او پرخون

Qatran Tabrizi5 min
Qasida 195

ای میر بسان مصطفی بودیچون او ز همه بدی جدا بودی

Qatran Tabrizi2 min
Qit'a 6

نبود صعبتر از هجر بتان هیچ عذابکه شب و روز جدا دارد از من خور و خواب

Qatran Tabrizi1 min
Qit'a 23

ای با خدای و با همه خلق خدای راستاز داد و راستی همه پیروزئی تراست

Qatran Tabrizi1 min
Qit'a 32

رنگ زمین زرد گشت و طبع هوا سردرطل می سرخ گیر بر بهی زرد

Qatran Tabrizi1 min
Qit'a 102

آواره شد از مسکن و مأوا صنم مناز طعنهٔ بدگوی و ز بیغارهٔ دشمن

Qatran Tabrizi2 min
Qit'a 114

ایا خسرو راد آزاده خوترا داده ایزد همه آرزو

Qatran Tabrizi1 min
Qit'a 132

ای شاه جهانگیر جهاندار جهانجویعید است و لب یار و لب جام و لب جوی

Qatran Tabrizi1 min
Qit'a 145

ای آفتاب شاهان شاهی و بی قرینیپاک از همه بلائی چون گیتی آفرینی

Qatran Tabrizi1 min
Rubai 112

آن زلف سیه بلای جانست ای جانجانم ز نهیب او بجانست ای جان

Qatran Tabrizi1 min
Qasida 3

تا داد باغ را سمن و گل بنونوابلبل همی سراید بر گل بنونوا

Qatran Tabrizi7 min
Qasida 66

بلای غربت و تیمار عشق و فرقت یارشدند با من دلخسته این سه آفت یار

Qatran Tabrizi3 min
Qasida 71

چون رخ معشوق خندان شد بصحرا لاله زارابر نیسانی همی گرید ز عشق لاله زار

Qatran Tabrizi4 min
Qasida 116

تنم به گونهٔ نال و دلم به گونهٔ نیلجهان ز نیلم نال و روان ز نالم نیل

Qatran Tabrizi4 min
Qasida 124

خلاف بود همیشه میان تیغ و قلمکنون به بخت ملک متفق شدند به هم

Qatran Tabrizi5 min
Qasida 125

ربود جان و دل من بزلف غالیه فامبتی که بوی دهد زلف او بغالیه وام

Qatran Tabrizi5 min
Qasida 159

خداوندا ترا زیبد خداوندی جهان کردنکه تو دانی ز بدخواهان جهان جان جهان کردن

Qatran Tabrizi6 min
Qasida 169

گل چو بشکفت زمین گشت پر از آب روانبگل و آب روان تازه بود جان جهان

Qatran Tabrizi3 min
Qasida 182

ایا بهار من و عید نیکوان سپاهچو ماه ز ابر همی تابی از قبای سیاه

Qatran Tabrizi4 min
Qasida 184

ای روی تو از چشمه خورشید سما بهدر روی زمین یار نیابی تو ز ما به

Qatran Tabrizi5 min
Qit'a 2

دلا تا کی همی جوئی منی راچه داری دوست هرزه دشمنی را

Qatran Tabrizi1 min
Qit'a 3

مرا بی وفا خواند آن بی وفاکه هرگز نگوید سخن بی جفا

Qatran Tabrizi1 min
Qit'a 30

ماهی دل من بر دو دل خویش بمن دادمن هستم از او خرم و او هست ز من شاد

Qatran Tabrizi1 min
Qit'a 57

آن را که همی جست و دلم بخت بمن داداکنون بستاند دلم از ناز و طرب داد

Qatran Tabrizi1 min
Qit'a 69

ایا ز عز و شرف تاج برنهاده بسرزمانه بر ده همه عمر دشمنانت بسر

Qatran Tabrizi1 min
Qit'a 75

ای بسته جفا با دل و گشته ز وفا دورکرده دل من زار بقول و سخن زور

Qatran Tabrizi1 min
Qit'a 92

خدای داند کز غم چگونه رنجورمغمان گیتی گنج است و من چو گنجورم

Qatran Tabrizi1 min
Qit'a 96

به تبریز خانه برین بر زمین؟بکردم بدینار و در ثمین

Qatran Tabrizi1 min
Qit'a 130

ای همه از رادی و از راستیجان و دل از راستی آراستی

Qatran Tabrizi1 min