Qatran Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ایا خوشتر ز جان و دل! همه رنج دل و جانیبه رنج تن شدم خرسند اگر دل را نرنجانی
Qasida 190ایا سروی که سوسن را ز سنبل سایبان کردیز بوی سوسن و سنبل جهان پر مشگ و بان کردی
Qasida 193ای شکنج زلف جانان بر پرند ششتریسایبان آفتابی یا نقاب مشتری
Qasida 204روزی که تو آن زلف پر از مشک فشانیما را ندهد هیچ کس از مشگ نشانی
Qasida 206غزالی شدم من ز عشق غزالیز بس ناله گشتم بکردار نالی
Qasida 210ندانی درد هجر ای گل مرا زان زار گردانیدگر زارم نگردانی به داغ هجر گردانی
Qasida 213هنری مرد نباشد بر هر کس خطریچون چنین است ترا چیست کنون زین هنری
Tarji-band 2هوا شد عاشق آسا باز و صحرا دلبر آیین شدیکی را گریه رسم آمد یکی را خنده آیین شد
Tarkib-band 4یافت زی دریا دگر بار ابر گوهر بار بارباغ و بستان یافت دیگر ز ابر گوهر بار بار
Qit'a 5ای مایه شده دیدن تو روزبهی رابایسته و شایسته بهی را و شهی را
Qit'a 7اگر به بستان آسیب دید نار از سیببخانه باز پشیمان شده است از آسیب
Qit'a 15تا نگارین من سرائی گشتپیشه من غزل سرائی گشت
Qit'a 20ای شهی کز مهر تو چون بهرمان گردد چمستجام می بستان که عید فرخ و جشن جمست
Qit'a 22تا ماه مرا رفتن با خیل و سپاه استهر روز مرا دل بره و دیده براه است
Qit'a 37شاه شدادی همیشه تندرست و شاد بادتا گل و شمشاد باشد با گل و شمشاد باد
Qit'a 48بجز نشاط و طرب طبع تو طلب نکندکسی بود که ترا بیند و طرب نکند
Qit'a 60شد اسیر آن بت کو دلبر و جنگ آور بودشمع صد مجلس و پیرایه صد لشگر بود
Qit'a 67آذر فرو زو می خور شاها بماه آذرآیین ماه آذر بوی می است و آذر
Qit'a 73ای چون بهشت مجلس و چون آسمان حصارتا روز حشر باد در او شاد شهریار
Qit'a 80رهی سوار و جوان و توانگر از ره دوربخدمت آمد نیکو سگال و نیک اندیش
Qit'a 82دیر پیوند بتی زود کسلروی بر تافته زین تافته دل
Qit'a 105بر گرد مه ز عنبر ما هم زده سماطینچندین هزار خوبی پنهان بزیر زلفین
Qit'a 106ایا شده ز تو مدحت گران و زر ارزانهنر نمائی و سرمایه هنرورزان
Qit'a 112ای شهریار یار تو بس کردگار تواندیشه نیست گر نبود خلق یار تو
Qit'a 125ای بگرد روز از شب قمر آوردهگرد مشگین بگرد قمر آورده
Qit'a 126بر وی تو بروشنی از مهر و ماه بهزلفین تو ببوی ز مشک سیاه به
Qit'a 127مشوش است دلم از کرشمه سلمیچنانکه خاطر مجنون ز طره لیلی
Qit'a 133خدایا بر جهانم کام و فرمان روان دادیبمدح و آفرین من زبان خلق بگشادی
Qit'a 134ای همه رادی و راستی و درستییافتی از روزگار آنچه که جستی
Qit'a 141ای طبع تو سرشته ز رادی و راستیدور از روان تو کژی و نارواستی