Qatran Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
تا هست جان مؤمن بدخواه جان کافرنوروز باد خرم بر میر ابوالمظفر
Qit'a 88آرزومند روی جانانمبرود زار زو همی جانم
Qit'a 90از دوست بمن دوش نشان آمد و پیغامپیغام دل افروز و نشانهای غم انجام
Qit'a 103از یار بریدن بسزا وار گزیدنمستم ز بنفشه بسمن برگ گزیدن
Qit'a 107ای آفتاب روشن تابان میان گلشنآرام شهر مائی نام تو شیر اوژن
Qit'a 110اکنون دهند خصمان ای شاه کام توواکنون کنند جان جهان را بنام تو
Qit'a 129ای درم یافته از دست تو ارزانیای کرم داشته ایزد بتو ارزانی
Qit'a 135ای پادشاه عالم بایسته پادشائیرادی و راست گوئی پاکی و پارسائی
Qit'a 137خدایگانا کار جهان شناختهایبه تیغ سر ز همه مهتران فراختهای
Qit'a 142ای سر رادان و راستان بدرستیروی زمین از بلای بخل بشستی
Qit'a 143همی گذشت بکوی اندرون بت مشکویز روی او شده جای نشاط و رامش کوی
Qit'a 148آن ماه سرو بالا آن سرو ماه رویاز روی او دلم نشکیبد به هیچ روی
Qit'a 149ای میر اگر تو قصد بخان حرم کنیاطراف او برتبت باغ ارم کنی
Rubai 1ای وصل و هوای مهر تو بس ما رامهر تو بفرساید ازین پس ما را
Rubai 15آنی که وفا نباید از مهر تو جستدر وعده مخالفی و در پیمان سست
Rubai 16چون جان و روان خویشتن داشتمتدشمن بودی و دوست انگاشتمت
Rubai 18بالات بود بسان سروان بهشتبا خال تو خال حور فردوسی زشت
Rubai 22دلدار مرا بر دل من رحمت نیستتن را بجفا و جور او طاقت نیست
Rubai 23از هجر تو ابر چشم باران ریز استبر جان و دلم غم تو آتش بیز است
Rubai 33صد بار بدل پند بکردم نشنیدوز خودرأیی بدو رسید آنچه رسید
Rubai 36آنی که دل من از تو خرم گرددروی تو همی چراغ عالم گردد
Rubai 48ایزد چو بزرگ شهریاری نکندبر روی بدان نگاهداری نکند
Rubai 51شاپور عدیل مجد گردونی بادفضلون ز جهان جفت همایونی باد
Rubai 52ایزد همه دولت جهانی بتو دادبا دولت و ملک کامرانی بتو داد
Rubai 53ایزد همه ساله هست با مردم رادبر مرد دری نبست تا ده نگشاد
Rubai 54تا مهر فکند بر من آن سرو بلندمهر همه عالم از دل من برکند
Rubai 77نسگالیده وصال آن مه نیک سگالافکنده بند با طرب و حسن و جمال؟
Rubai 81تا با تو شدم ز گردش دهر همالهر روز مرا بسر زند دهر همال؟
Rubai 109بیمارم و ناردان لبت پندارمدر بویهٔ آبی تنت بیمارم
Rubai 110هر گه که ترا به طبع پاک انگارمبهتر ز جهان و جان پاکت دارم