Qatran Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
بار خدایا ز مرگ منت چه آیدبی گنهان را ز غم مکش که نشاید
Qit'a 29خدایگان جهان را طبیب دارو دادموافق آمد از بهر آنکه نیکو داد
Qit'a 31دل مسکین مرا کژدم دوری بگزیدتا برفت آن صنم دلبر و دوری بگزید
Qit'a 40دولت خورشید شاهان جاودان بر پای بادملکت امید میران سرمدی بر جای باد
Qit'a 41آنچه ایزد خواست کرد و آنچه مردم خواست دادشاه را بالنده کرد و تن درستش کرد شاد
Qit'a 42کمان برم که درین روزگار تیره چو شببخفت چشم مروت بمرد مادر جود
Qit'a 56اگر بمهر من آن ماه را نیاز آیدچنانکه زود برفتست زود باز آید
Qit'a 59هرگه که مرا ز آمدن تو خبر آیداز جان و دلم انده دیرینه برآید
Qit'a 89هرگه که من به زلف وی اندر نگه کنمشادی و خرمی ز دل خویش برکنم
Qit'a 113ای خسرو جوان و جوانبخت گاه نودر خور چو اول شب شوال ماه نو
Qit'a 136شاه زمینی و پادشاه زمانیجز بفریدون با هیچ خلق نمانی
Qit'a 139خداوندا تن خصمان برنج اندر بفرسودیمعادی بر زیان از تو تو از تائید بر سودی
Rubai 2چون بنوازد به پیش من زیر کیامدهوش کنم همه دلم زیر کیا
Rubai 4بسپرد بپای ناکسان دهر مراتا کرد مجال یادشان قهر مرا
Rubai 5من خفته بدم دوش دل از یار جدابر بالینم رسته یکی شاخ گیا
Rubai 12روی تو به شبهای سیه روز منستعشقت بخزان بهار و نوروز منست
Rubai 17تا من بودم بود مرا دولت جفتوین دولت بیدارم یک روز نخفت
Rubai 20آرام دل ولی ملک مملانستاز مهر و وفا ملی ملک مملانست
Rubai 27بر ملک فکنده بَرخ، شمس الامراستوز ملک ربوده نرخ، شمس الامراست
Rubai 30چشمم ز غمت بهر عقیقی که بسفتبر چهره هزار گل ز رازم بشکفت
Rubai 31نیمی ز تنم برنج و نیمی بشکنجکاری که کنی نخست با عقل بسنج
Rubai 32تا دلبر من بر ابرو افکند شکنجهر روز یکی درد دلم گردد پنج
Rubai 37از دوستی تو جز ندامت نایدبر تو ز بهی همی علامت ناید
Rubai 40نیمی ز دلم باد شد و نیمی گردنیمی ز تنم گرم شد و نیمی سرد
Rubai 60ای زلف تو از رخان من پرچین تروز خون دو چشم من رخت رنگین تر
Rubai 64بنگر که چه گفت با دلم چشم، به رازچشمی که نیامد از غم هجر فراز
Rubai 65تب خاله مرا نمود معشوقه ز نازهر دم به لبان سرخش انگشت فراز
Rubai 66گر روز قضا خدا ترا پرسد بازگوید که چرا کردی بر عاشق ناز
Rubai 72ای گشته به بیداد و بدی کردن فاشخواهم که کنم به وصل هجران تولاش
Rubai 79چون ماه بود میان زین میر اجلچون شیر بود به گاه کین میر اجل