Qatran Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
دیدم صنمی ز نور باری، نَه ز گلدیدم پسری به روی، محراب چگل
Rubai 83از طعنه و قول دشمن ای مهر گسلجز باد دگر هیچ نیاید حاصل
Rubai 87تا کی ز فراق دوست فریاد کنماز آه درون رخنه به پولاد کنم
Rubai 90ما دل ز هوای مهر تو ببریدیممهر تو فروختیم و دل بخریدیم
Rubai 145گر دل به وفای تو هبا داشتمیاین شهر ز جور خلق بگذاشتمی
Rubai 146عناب لبا چو برگ عناب شدیبدرنگ بیامدی و بشتاب شدی
Rubai 149ای آنکه خجستگی تو دادی به همایبا من به وفا و مهربانی به هم آی
Rubai 150ای ترک ستمکاره و بیدادگریتو داد رها کنی بیداد گری
Qasida 25خدایگانا جان منا بجان و سرتکه جان بشد ز برم تا جدا شدم ز برت
Qasida 32آمد نوروز و گشت مشگ فشان بادساحت باغ از نسیم باد شد آباد
Qasida 57ای دلارام و دل آشوب و دلاویز پسرعهد کرده بوفا با من و نابرده بسر
Qasida 58ای کرده تیره روز معادی بتیغ و تیرآمد بخدمت تو گرانمایه ماه تیر
Qasida 61باشد بجهان عید همه ساله بیکبارهمواره مرا عید ز رخسار تو هموار
Qasida 65بتی که راستی از قد او رباید تیربتیر غمزه ز گردون فرود آرد تیر
Qasida 76رخ چو لاله شکفته بر گل سورزلف چون میغ در شب دیجور
Qasida 95خسروا بیم است کز گیتی برآید رستخیزتا تو برخیزی به شادی تندرست و شاد خیز
Qasida 136ای جان من از آرزوی زلف تو پیچانبنمای یکی روی و ببخشای یکی جان
Qasida 156چه روز است آنکه هست او را شب تاریک پیرامونسپهر از بوی او مشگین زمین از رنگ او گلگون
Qasida 163شد برگ رزان زرد ز آذر مه و آبانشد آب رزان سرخ چو بیجاده تابان
Qasida 164شگفتهای جهانرا پدید نیست کرانهران شگفت که بینی بود شگفت بران
Qasida 165غالیه دارد کشیده بر شکفته ارغوانارغوان دارد شکفته بر منقش پرنیان
Qasida 176مهر جانان چون روان اندر تن من شد رواناز تنم بیرون نیامد مهر او جز با روان
Qit'a 21بهشت من بدو گیتی بجز سرای تو نیستمرا بهشت و سرا هم بجز برای تو نیست
Qit'a 26ملکان را ز آسمان کبودچون تو هرگز کریم و راد نبود
Qit'a 27فراق دیدن جانان دل و جانم دژم دارددلم پر آب و چین دارد تنم پر تاب و خم دارد
Qit'a 33خدایگانا با تو زمانه ساخته باددلت فروخته باد و تنت فراخته باد
Qit'a 38یاد نیاری ز قندهار وز نو شادنیز نگوئی حدیث بصره و بغداد
Qit'a 44همیشه چشم دل و جان شاه روشن بادبروز مردیش از فتح ترک و جوشن باد
Qit'a 55این چه بند است که بر من غم آن ماه نهاددل من برد و ره خون زد و دیده بگشاد
Qit'a 87زان زرد شد از داغ و درد رویمزیرا که بوصل تو نیست رویم