Rubai 21

تابنده چو خورشید ملک مملانستمانندهٔ جمشید ملک مملانست

Qatran Tabrizi1 min
Rubai 24

هنگام سخا و جامه و جام تراستفرمان شهان و نامه و نام تراست

Qatran Tabrizi1 min
Rubai 26

ماننده شیر نرّ شمس الدین استبر خلق فکنده فرّ شمس الدین است

Qatran Tabrizi1 min
Rubai 50

نوروز مهین جم همایون آوردچون فرخ مهرگان فریدون آورد

Qatran Tabrizi1 min
Rubai 56

هان تشنه جگر مجوی زین باغ ثمربیدستانی است این ریاض بدودر

Qatran Tabrizi1 min
Rubai 62

نیمی ز تنم کمان شد و نیمی تیرنیمی ز دلم جوان شد و نیمی پیر

Qatran Tabrizi1 min
Rubai 67

نیمی ز دلم کبک شد و نیمی بازنیمی ز تنم به ناز و نیمی به گداز

Qatran Tabrizi1 min
Qasida 12

اگرچه من نکنم عاشقی به طبع طلبکند طلب دل من عاشقی ز مهر . . . ب

Qatran Tabrizi4 min
Qasida 23

تا دیده سوی دوست دلم را دلیل گشتبی خواب گشت و جای خیال خلیل گشت

Qatran Tabrizi5 min
Qasida 24

تا ملک با شاه جستان یار و هم دیدار گشتگوهری کآن خفته بود از کان کین بیدار گشت

Qatran Tabrizi4 min
Qasida 44

ابر آزاری بلؤلؤ باغرا قارون کنددر چمن بیجاده از پیروزه سر بیرون کند

Qatran Tabrizi6 min
Qasida 46

بوستان را مهرکانی باد زر آگین کندرنگ بستاند ز گلها باده را رنگین کند

Qatran Tabrizi4 min
Qasida 49

هرکه جانان را بمهر اندر عدیل جان کندگر تواند جان خویش اندر ره جانان کند

Qatran Tabrizi5 min
Qasida 87

مه نیسان برون آورد بر صحرا یکی لشگرکه با فیروزه گون در عند با بیجاده گون مغفر

Qatran Tabrizi4 min
Qasida 89

نگه کن روی آن دلبر چو نقش لعبت بربردو گلنارش ببین پر مار و دو مارش ببین پرپر

Qatran Tabrizi4 min
Qasida 173

من آن کشیدم و آن دیدم از غم هجرانکه هیچ آدمئی نیست دیده در دوران

Qatran Tabrizi10 min
Qit'a 86

هرگه که من از طلعت تو دور بمانمچون ماه ز روی خور بی نور بمانم

Qatran Tabrizi1 min