Qatran Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
تابنده چو خورشید ملک مملانستمانندهٔ جمشید ملک مملانست
Rubai 24هنگام سخا و جامه و جام تراستفرمان شهان و نامه و نام تراست
Rubai 26ماننده شیر نرّ شمس الدین استبر خلق فکنده فرّ شمس الدین است
Rubai 50نوروز مهین جم همایون آوردچون فرخ مهرگان فریدون آورد
Rubai 56هان تشنه جگر مجوی زین باغ ثمربیدستانی است این ریاض بدودر
Rubai 62نیمی ز تنم کمان شد و نیمی تیرنیمی ز دلم جوان شد و نیمی پیر
Rubai 67نیمی ز دلم کبک شد و نیمی بازنیمی ز تنم به ناز و نیمی به گداز
Qasida 12اگرچه من نکنم عاشقی به طبع طلبکند طلب دل من عاشقی ز مهر . . . ب
Qasida 23تا دیده سوی دوست دلم را دلیل گشتبی خواب گشت و جای خیال خلیل گشت
Qasida 24تا ملک با شاه جستان یار و هم دیدار گشتگوهری کآن خفته بود از کان کین بیدار گشت
Qasida 44ابر آزاری بلؤلؤ باغرا قارون کنددر چمن بیجاده از پیروزه سر بیرون کند
Qasida 46بوستان را مهرکانی باد زر آگین کندرنگ بستاند ز گلها باده را رنگین کند
Qasida 49هرکه جانان را بمهر اندر عدیل جان کندگر تواند جان خویش اندر ره جانان کند
Qasida 87مه نیسان برون آورد بر صحرا یکی لشگرکه با فیروزه گون در عند با بیجاده گون مغفر
Qasida 89نگه کن روی آن دلبر چو نقش لعبت بربردو گلنارش ببین پر مار و دو مارش ببین پرپر
Qasida 173من آن کشیدم و آن دیدم از غم هجرانکه هیچ آدمئی نیست دیده در دوران
Qit'a 86هرگه که من از طلعت تو دور بمانمچون ماه ز روی خور بی نور بمانم