Rubai 141

صد بوسه بدادمش بزیر کف پایصد خواهش کردم که روی بر بنده نمای

Qatran Tabrizi1 min
Qasida 2

به هر چیزی بود خرسند هرکش قدر بی بالابه هفت اقلیم نپسندد کسی کَش همتی والا

Qatran Tabrizi7 min
Qasida 4

تا دل من در هوای نیکوان گشت آشنادر سرشک دیده ام کرد این دل خونین شنا

Qatran Tabrizi6 min
Qasida 5

تا خلد بباغ داد رونق راخوش گشت نوا مرغ مطوق را

Qatran Tabrizi3 min
Qasida 28

نگار من به لطیفی بسان پاک هواستمرا بدو چو خرد را بجان پاک هواست

Qatran Tabrizi6 min
Qasida 35

به ابروان چو کمانی به زلفگان چو کمندلبانْت سوده عقیق و رخانْت ساده پرند

Qatran Tabrizi5 min
Qasida 41

دیر آمدن شاه برآورد ز من دودگر دیرتر آید برود جان و تنم زود

Qatran Tabrizi2 min
Qasida 59

ای ماه خوش حدیث و نگار نکو کناربا شاخ زی من آر یکی نازه کو کنار

Qatran Tabrizi2 min
Qasida 77

ز روزنامه شاهان چنین دهند خبرچنین کنند بزرگان چیره دست هنر

Qatran Tabrizi5 min
Qasida 81

عشق دارد هر کسی را مستمند و خوار و زارخوار باد آنکس که دارد عشق و کار عشق خوار

Qatran Tabrizi6 min
Qasida 82

گرد کافور است گوئی بیخته بر کوهسارتیغ پولاد است گوئی ریخته بر جویبار

Qatran Tabrizi5 min
Qasida 90

هم مساعد یار دارم هم مساعد روزگاربخت با من سازگار و یار با من سازگار

Qatran Tabrizi4 min
Qasida 106

گشت کوه و باغ در زیر گل بیجاده رنگساق و سم از گل چریدن کرد چون بیجاده رنگ

Qatran Tabrizi4 min
Qasida 114

تا شمر چون درع داودی شد از باد شمالگشت چون تخت سلیمان گلبن از حسن و جمال

Qatran Tabrizi6 min
Qasida 121

ایا درفش تو باز سپید و خصم تو بومنرفت زیر فلک چون تو خسرویرا بوم

Qatran Tabrizi2 min
Qasida 127

اگر باران نباشد در بهارانسرشگ و آه من بس باد و باران

Qatran Tabrizi3 min
Qasida 132

آنچه هست اندر دل من نیست کسرا در دل آناز جفا و جور این نامهربان سنگین دلان

Qatran Tabrizi8 min
Qasida 134

آن کجا کاوس کرد او نیت جادوستانوان کجا محمود کرد او نیت هندوستان

Qatran Tabrizi3 min
Qasida 138

ای سهی سرو روان از تو بهشت آئین چمنروی تو ماهست و گرد ماه از انجم انجمن

Qatran Tabrizi5 min
Qasida 142

باد نوروزی همی بر گل بدرد پیرهنلاله را کرد ابر آزاری پر از لؤلؤ دهن

Qatran Tabrizi3 min
Qasida 144

بت پیمان شکن دائم شکسته زلف چون پیمانرخش ایمان دلش از کفر زلفش کفر بر ایمان

Qatran Tabrizi4 min
Qasida 148

به زلف غالیه‌رنگی به روی آینه‌گونز عشق هر دو مرا روی زرد و رای نگون

Qatran Tabrizi5 min
Qasida 150

بهشت عدن شد گیتی ز فر ماه فروردینکنون می خوردن آئین دان و رامش کیش و شادی دین

Qatran Tabrizi6 min
Qasida 153

تا بپوشید بلؤلؤی ثمین باغ سمناز گل سرخ بیاقوت بیاراست چمن

Qatran Tabrizi5 min
Qasida 154

تا باد ماه آبان بگذشت در چمنشد زرد و پر ز گرد به اندر چمن چو من

Qatran Tabrizi6 min
Qasida 155

چه دید تشرین گوئی ز نرگس و نسرینکه باغ و بستان بستد زهر دوان تشرین

Qatran Tabrizi5 min
Qasida 166

گر نگار من دو زلف خویش بسپارد بمنمشگ سایم من بکیل و غالیه سایم بمن

Qatran Tabrizi4 min
Qasida 180

هلا شادی کن و می خور که بستان شد بهشت آئینکه جز می خوردن و شادی نباشد در بهشت آئین

Qatran Tabrizi5 min
Qasida 181

هوا همی بنکارد بحله روی چمنصبا همی بطرازد بدر شاخ سمن

Qatran Tabrizi3 min
Qasida 186

فغان من همه زان زلف تابدار سیاهکه گاه پرده لاله است و گاه معجر ماه

Qatran Tabrizi4 min