Qatran Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
دل ببرد از من پری روئی گرامی تر ز جانآنکه بر دیدار او بسته است جان انس و جان
Qasida 170که بست از مشک چندین بند گرد آن گل خندانکه چندان کاندر او بند است دلها برده صد چندان
Qasida 183ای بفر و خرد و خوبی خورشید سپاهاو فرزنده ز گردون تو فروزنده ز گاه
Qasida 185بتی که پیش رخ او چو میغ باشد ماهچراغ مجلس و شمع سرای و ماه سپاه
Qasida 198بتی را که بودم بدو روزگاریجدا دارد از من بد آموزگاری
Qasida 199پوشیده مشگ ز ابر سیه چرخ چنبریکافور بر گرفت ز که باد عنبری
Qasida 203دهد روی آن سرو سیمین نشانیز ماهی که بر سرو سیمین نشانی
Qit'a 4ای همیشه جان بدخواهان فکنده در بلابر تو بهروزی و پیروزی همیشه مبتلا
Qit'a 10بسرای سپنج مهمان رادل نهادن بممسکی نه رواست
Qit'a 17همیشه شاه شدادی ز بخت خویشتن شاد استبملک اندر چو پرویز است و بد خواهش چو فرهاد است
Qit'a 19گوشی که در حلقه او بود لفظ تومالیده سفاهت هر بدگهر شده است
Qit'a 45جایگاه شاه یا برگاه یا بر تخت بادوز بداندیشان او روی زمین پردخت باد
Qit'a 61ای آنکه همیشه دل تو رادی جویدطبع تو همه گرد در رادی پوید
Qit'a 71برخیز و بمیخانه خرام ای بت کشمیرمی خور که بمی گردد اندوه جوان پیر
Qit'a 72ای وصل تو آب و هجر تو آذرماننده تو نزاید از مادر
Qit'a 78بوصل اندرون یافتم کام خویشرهاندم ز دام غم اندام خویش
Qit'a 79دلشاد نشستم بمقام پدر خویشبرغم نکند سرد دلم رهگذر خویش
Qit'a 83ایا چراغ شهان جهان امیر اجلبدست مایه پیروزی و بتیغ اجل
Qit'a 84به اورمزد و مه تیر ای امید کرامنبید خوردن بر خویشتن مدار حرام
Qit'a 85ای بکریمی چو ابر دختر شاه کریمماهت خاک قدم ملکت واصلت قدیم
Qit'a 93هان صائم نواله این سفله میزبانزین بی نمک ایا منه انگشت بر دهان
Qit'a 94سرنگون مانده است جانم زان دو زلف سرنگونلاله گون گشته است چشمم زان دو لعل لاله گون
Qit'a 97آن کس که بیک چشم زدن برد دل منزد آتش افروخته در آب و گل من
Qit'a 100گر ندیدی بهشت و حورالعیناینک این مجلس امیر ببین
Qit'a 111امیرا بر همه میران خداوند و امیری توبطبع و رای برنائی بعقل و هوش پیری تو
Qit'a 115شد سرشگم ز آرزوی روی تو چون روی تووز فراق روی تو بگداختم چون موی تو
Qit'a 116امیرا بر تو فروردین فرخ باد و فرخندهمبراد از دلت شادی مبراد از لبت خنده
Qit'a 117شد از بهار خجسته سپاه برد شکستهبر اوستاد موفق بهار باد خجسته
Qit'a 120ای جان بدسگالان جفت گداز کردهوی طبع نیک خواهان انباز ناز کرده
Qit'a 124شادی ز دلم دور شد و خواب ز دیدهتا من نیم آن روی دلارام تو دیده