Qatran Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
مرا ز منصب تحقیق انبیاست نصیبچه آب جویم از جوی خشک یونانی
Qit'a 138به پیروزی شدی شاها که بازآیی به پیروزیسر هرکس تو افرازی دل هرکس تو افروزی
Rubai 7ای شاه چو کردگار بگشاد ترادر ملک بقای جاودان داد ترا
Rubai 19دارندهٔ داد و دین ملک مملانستچون شیر بروز کین ملک مملانست
Rubai 25یک نیمه جهان سراو باغ شاه استیک نیم دگر سراو لشکرگاه است
Rubai 35گویند به هر درد بود صابر مردتا کی خورم اندوه و غم و حسرت و درد
Rubai 43از دست و سنانت آب و آذر خیزدوز خشم و رضات زهر و شکّر خیزد
Rubai 46ای شاه نخستین سفرت میمون بادهر روز یکی حصن حصینت افزون باد
Rubai 49آن را که چو من زبان گهربار بودبرداشته از ابر گهربار بود
Rubai 59با من ز قضای بد برآشفت دیارآرام دلم یکی و خصمان بسیار
Rubai 69گر خیزد هیچ دیبه از هیچ طرازتارش گل و پودش ز می و مشک طراز
Rubai 71تا غایب شد بت از کنار شمنشمی خون گردد بتن ز غایب شدنش
Rubai 84هم هست مرا هوای آن زلف بِخَملیکن تب عشق از نخستین شده کم
Rubai 100خواهم که همیشه با تو پیوسته بُوَمدل با دل تو به دوستی بسته بوم
Rubai 117ای دوست مرا به دشمنان دادی تووز مهر و هوای دشمنان شادی تو
Rubai 122پیوسته چو شمع در گدازم بی توشب تا به سحر به سوز و سازم بی تو
Rubai 123ای دل صنمی برده قرار من و توآشفته چو زلف اوست کار من و تو
Rubai 125گر بنده بُدَم کنون شدم یِکرَهْ شاهمانده شود از پیاده بر یکره شاه
Rubai 129گر سوی هوا دلم همی جوید راهپیوند مرا سوی زمین آمد ماه
Rubai 134تا از بر من تو دوست دور افتادیجان و دل من دور فتاد از شادی
Rubai 144افکنده و کنده است آن شمع سرایافکنده کمند و کنده بدخواه ز جای
Qasida 10مرادی رسول آمد از نزد یاراکه نز یار یادآوری نزد یارا
Qasida 11نگار ناردانی لب بهار نارون بالامیان لاله نعمان نهفته لؤلؤ لالا
Qasida 20نسیم آب بماند ببوی عنبر نابسرشگ ابر بماند بلؤلؤ خوشاب
Qasida 26سرشک ابر به کردار لؤلؤ لالاستنسیم باد به کردار عنبر ساراست
Qasida 30ایا به تیغ و قلم رنج خصم و دشمن گنجتن عدوی ترا داده روزگار شکنج
Qasida 34ای خداوندی که یزدان خاصت از داد آفریدوز همه عیبی تن پاک تو آزاد آفرید
Qasida 37تا ز آمدن دوست بر من خبر آمدگوئی سرم از ناز به خورشید برآمد
Qasida 67بفرخ فال و خرم بخت و میمون روز و نیک اختربدارالملک باز آمد شه نیک اختر از لشگر
Qasida 68تا بیشتر زند به دلم عشق نیشترباشد مرا به مهر بتان میل بیشتر