Qatran Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
چونان شدم از شادی زین نامه که گفتیدادند بمن خط بملک دو جهانی
Rubai 6مادر چو بزاد آن بدعا خواسته راکردهاست نشان آن مه پیراسته را
Rubai 9یک نیم دلم کلیچه یک نیم کبابیک نیمه در آتش و دگر نیمه در آب
Rubai 10تا فتنه دلم بر آن لب میگونستصبرم کم و عشق هر زمان افزونست
Rubai 29با آنکه دلم از غم هجرت خونستشادی بغم توام ز غم افزونست
Rubai 39بیدادگرا به گِرد بیداد مگردکز خلق به بیداد برآوردی گرد
Rubai 45خون جگر ما بقمی بیش نبودوین دوزخ آه ما دمی بیش نبود
Rubai 47هرچند ترا زمان بجان رنجان کردیزدانت رها کرد و شه ارّان کرد
Rubai 71تا غایب شد بت از کنار شمنشمی خون گردد بتن ز غایب شدنش
Rubai 74چون چشمهٔ آفتاب بر چرخ فلکبر پیل نشسته شاه با فر ملک
Rubai 92هندو بچه ای ببرد از راه دلمدر چاه بلا فکند ناگاه دلم
Rubai 95با چشم و لبت شرنگ و شکّر بینمبا زلف و رخت عقیق و عنبر بینم
Rubai 99چون بیتو بُوَم جفتِ غم و درد بُوَمچون با تو بوم ز درد و غم فرد بوم
Rubai 104ما دل ز وفا و مهر تو برداریمبر آب نگارِ بیهده ننگاریم
Rubai 105تا همبر من نشستهای خاموشمچون یاد آرم فراق تو بخروشم
Rubai 107روی تو گل و بوی تو نسرین دارممن عشق و نبید خوردن آیین دارم
Rubai 114ای کام دل من و بلای حورانروی تو می و چشم تو از مخموران
Rubai 115بر چرخ جوانمرد شبیخون کردنچون خون علی بقصد صدخون کردن
Rubai 116در کار جهانیان گشاد است از تورنجت گنجست و جور داد است از تو
Rubai 125گر بنده بُدَم کنون شدم یِکرَهْ شاهمانده شود از پیاده بر یکره شاه
Rubai 141صد بوسه بدادمش بزیر کف پایصد خواهش کردم که روی بر بنده نمای
Qasida 28نگار من به لطیفی بسان پاک هواستمرا بدو چو خرد را بجان پاک هواست
Qasida 35به ابروان چو کمانی به زلفگان چو کمندلبانْت سوده عقیق و رخانْت ساده پرند
Qasida 41دیر آمدن شاه برآورد ز من دودگر دیرتر آید برود جان و تنم زود
Qasida 59ای ماه خوش حدیث و نگار نکو کناربا شاخ زی من آر یکی نازه کو کنار
Qasida 77ز روزنامه شاهان چنین دهند خبرچنین کنند بزرگان چیره دست هنر
Qasida 81عشق دارد هر کسی را مستمند و خوار و زارخوار باد آنکس که دارد عشق و کار عشق خوار
Qasida 90هم مساعد یار دارم هم مساعد روزگاربخت با من سازگار و یار با من سازگار
Qasida 106گشت کوه و باغ در زیر گل بیجاده رنگساق و سم از گل چریدن کرد چون بیجاده رنگ
Qasida 114تا شمر چون درع داودی شد از باد شمالگشت چون تخت سلیمان گلبن از حسن و جمال