Qatran Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
خدایگان جهان را ز بخت یاری بادعدیل دولت و اقبال و بختیاری باد
Qit'a 60شد اسیر آن بت کو دلبر و جنگ آور بودشمع صد مجلس و پیرایه صد لشگر بود
Qit'a 67آذر فرو زو می خور شاها بماه آذرآیین ماه آذر بوی می است و آذر
Qit'a 73ای چون بهشت مجلس و چون آسمان حصارتا روز حشر باد در او شاد شهریار
Qit'a 80رهی سوار و جوان و توانگر از ره دوربخدمت آمد نیکو سگال و نیک اندیش
Qit'a 81خزان ببرد بهاء همه بهار ز باغز برگ زرد بدینار زرد ماند راغ
Qit'a 82دیر پیوند بتی زود کسلروی بر تافته زین تافته دل
Qit'a 103از یار بریدن بسزا وار گزیدنمستم ز بنفشه بسمن برگ گزیدن
Qit'a 105بر گرد مه ز عنبر ما هم زده سماطینچندین هزار خوبی پنهان بزیر زلفین
Qit'a 106ایا شده ز تو مدحت گران و زر ارزانهنر نمائی و سرمایه هنرورزان
Qit'a 110اکنون دهند خصمان ای شاه کام توواکنون کنند جان جهان را بنام تو
Qit'a 125ای بگرد روز از شب قمر آوردهگرد مشگین بگرد قمر آورده
Qit'a 126بر وی تو بروشنی از مهر و ماه بهزلفین تو ببوی ز مشک سیاه به
Qit'a 127مشوش است دلم از کرشمه سلمیچنانکه خاطر مجنون ز طره لیلی
Qit'a 133خدایا بر جهانم کام و فرمان روان دادیبمدح و آفرین من زبان خلق بگشادی
Qit'a 134ای همه رادی و راستی و درستییافتی از روزگار آنچه که جستی
Qit'a 141ای طبع تو سرشته ز رادی و راستیدور از روان تو کژی و نارواستی
Qit'a 142ای سر رادان و راستان بدرستیروی زمین از بلای بخل بشستی
Qit'a 146کجائی تو این راحت جان کجائیکجائی که هر چند خوانم نیائی
Qit'a 148آن ماه سرو بالا آن سرو ماه رویاز روی او دلم نشکیبد به هیچ روی
Qit'a 149ای میر اگر تو قصد بخان حرم کنیاطراف او برتبت باغ ارم کنی
Rubai 2چون بنوازد به پیش من زیر کیامدهوش کنم همه دلم زیر کیا
Rubai 3با روی تو دی ماه بهار است مراوز دو لب تو شکر شکار است مرا
Rubai 14چون دیدهٔ من دید ترا روز نخستمسکین دل من هوای دیدار تو جست
Rubai 28تا پرده روی ماه من عنبر گشتآن دل که بر او فتنه شدی زو برگشت
Rubai 34هر کان رخ و آن زلف و دهان و لب دیدمی معدن سیم و روز جفت شب دید
Rubai 42بادامِ تو گاهِ غمزه لشگر شکندیاقوت تو گاه بوسه شکّر شکند
Rubai 44بر شاخ گل دولت تو خار نماندجز بخت تو هیچ بخت بیدار نماند
Rubai 48ایزد چو بزرگ شهریاری نکندبر روی بدان نگاهداری نکند
Rubai 52ایزد همه دولت جهانی بتو دادبا دولت و ملک کامرانی بتو داد