Qatran Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
نسگالیده وصال آن مه نیک سگالافکنده بند با طرب و حسن و جمال؟
Rubai 81تا با تو شدم ز گردش دهر همالهر روز مرا بسر زند دهر همال؟
Rubai 96گویند مرا ز عشق آن تازه صنمنه خندی و نه ز دیدگان باری نم
Rubai 109بیمارم و ناردان لبت پندارمدر بویهٔ آبی تنت بیمارم
Rubai 110هر گه که ترا به طبع پاک انگارمبهتر ز جهان و جان پاکت دارم
Rubai 111یک بوسه بدادی به من ای بت افزونتا دل بردی ز من به دستان و فسون
Rubai 124آن چشم نگر به ناز و خواب آلودهوین چشم نگر به خون ناب آلوده
Rubai 142راز دل ازین و آن نهفتن تا کینقش طرب از هر سه ستردن تا کی
Qasida 14دارد آن وشی رخ و وشی برو وشی سلبرادگاه غمزه چشم و زفت گاه بوسه لب
Qasida 16فراز ماه بتا زلف مشگبوی متابمتاب زلف و دل ما بداغ مهر متاب
Qasida 32آمد نوروز و گشت مشگ فشان بادساحت باغ از نسیم باد شد آباد
Qasida 47تا زمین را آسمان پر لؤلؤ عمان کندکوه و صحرا را صبا پر لاله نعمان کند
Qasida 50آن پری نشگفت اگر از خوبرویان سر بودگر بنفشه پر گر و از سنبلش افسر بود
Qasida 62با ماه تو تا مشک شد برابرچون مشک بجوشم همی بر آذر
Qasida 65بتی که راستی از قد او رباید تیربتیر غمزه ز گردون فرود آرد تیر
Qasida 76رخ چو لاله شکفته بر گل سورزلف چون میغ در شب دیجور
Qasida 78سرشک ابر آزاری زمین را کرد پرگوهرنسیم باد نیسانی هوا را کرد پرعنبر
Qasida 95خسروا بیم است کز گیتی برآید رستخیزتا تو برخیزی به شادی تندرست و شاد خیز
Qasida 105کافور بار شد فلک و کوه سیمرنگوز کوه کرد روی سوی دشت غرم و رنگ
Qasida 107ابر درافشان بگردون بر همی بندد کللباد مشک افشان درختان را همی بندد حلل
Qasida 109ایا شهریاران پاکیزه دلز دست شما ابر و دریا خجل
Qasida 135ای ببالا بلای آزادانآرزوی دلی و رنج روان
Qasida 191ای آنکه تو بر ساعد اقبال سواریای آنکه تو بر مرکب فرهنگ سواری
Qasida 192ای ترا کرده خدا بر ملکان بار خدایشکر بادا که ترا داد بما باز خدای
Qasida 200خریدم به دل دلبری رایگانیکه هست او به جان و به دل رایگانی
Qasida 205ز بوی باد آزاری ز نقش ابر نیسانینه پندارم که با بستان بهشت عدن یاد آری
Qasida 214بخد و قد تو ای شهره ترک کاشغریخجل شدند گل سرخ سرو غاتفری
Qit'a 14شهریارا خرمی کن کاول شهریور استبا دلارامی که با هر شادئی اندر خور است
Qit'a 29خدایگان جهان را طبیب دارو دادموافق آمد از بهر آنکه نیکو داد
Qit'a 31دل مسکین مرا کژدم دوری بگزیدتا برفت آن صنم دلبر و دوری بگزید