Rubai 55

آنرا که چتو نگار دلکش باشدپیوسته ز خرمی دلش کش باشد

Qatran Tabrizi1 min
Rubai 61

ای گشته به بیداد و بدی کردن چیرهرگز نشود دلت ز بیدادی سیر

Qatran Tabrizi1 min
Rubai 63

چون کشته ببینی‌ام دو لب کرده فرازوز جان تهی این قالب فرسوده به آز

Qatran Tabrizi1 min
Rubai 68

خاموش بوم تا نکند چندین نازاو کرد گنه کرده بعذر آید باز

Qatran Tabrizi1 min
Rubai 70

آن بت که بهین لفظ بود دشنامشاز حسن و لطافتست هفت اندامش

Qatran Tabrizi1 min
Rubai 73

دندان تو و لب تو ای شهره رفیقسیمی‌ست فسرده و عقیقی‌ست رحیق

Qatran Tabrizi1 min
Rubai 78

گویند مرا به هِجر آن ماه چگلبَر نِهْ ز شکیب و صبر زنجیر به دل

Qatran Tabrizi1 min
Rubai 80

تا کرد جهان زیر قلم میر اجلبر چرخ برین بزد علم میر اجل

Qatran Tabrizi1 min
Rubai 88

ما شاخ هوای تو ز دل برکندیممهر تو ز جان و دل برون افکندیم

Qatran Tabrizi1 min
Rubai 89

ما نامهٔ عزل مهر تو بنوشتیمگسترده وصال چهر تو بنوشتیم

Qatran Tabrizi1 min
Rubai 93

کوشم که بپوشم اندوه نخروشمپیدا کند این دو دیده تا کی پوشم

Qatran Tabrizi1 min
Rubai 94

از بهر تو گنج خویشتن پالودمپالودم گنج و دردِ دل بزدودم

Qatran Tabrizi1 min
Rubai 96

گویند مرا ز عشق آن تازه صنمنه خندی و نه ز دیدگان باری نم

Qatran Tabrizi1 min
Rubai 118

خورشید بچهر و سرو بالائی توخورشید نشاط را تو بالائی تو

Qatran Tabrizi1 min
Rubai 119

ای مایهٔ نیکوئی مقام دل توبند سر زلف تست دام دل تو

Qatran Tabrizi1 min
Rubai 120

سرگشته و زار و بیقرارم بی توآشفته و رنجور و فکارم بی تو

Qatran Tabrizi1 min
Rubai 127

برداشت بت من از سر آن چتر سیاهزان پس که دل سپاه بس برد ز راه

Qatran Tabrizi1 min
Rubai 128

ای طره تو ز مشگ و از عنبر بهروی تو ز ماه و قدت از عرعر به

Qatran Tabrizi1 min
Rubai 130

دوش آمد دست سوده و آسودهآسوده ز رنج و مشک بر مه سوده

Qatran Tabrizi1 min
Rubai 133

ناگه ز درم در آمد آن سرو سهیپر غم دل من کرد ز هر غصه تهی

Qatran Tabrizi1 min
Rubai 143

ای ترک به گنجه از کجا افتادیکاندر دل و جان من فکندی شادی

Qatran Tabrizi1 min
Rubai 147

هرچند تو در کنار من بیشتریزی جان و دلم به دوستی پیشتری

Qatran Tabrizi1 min
Rubai 148

بیجاده لب و یاسمن اندام منیشادی و نشاط و راحت و کام منی

Qatran Tabrizi1 min
Qasida 9

کنون دانم که با مردم بدل میلست گردون راکه بر تخت شهی بنشاند شاهنشاه فضلون را

Qatran Tabrizi6 min
Qasida 13

بنفشه زلفی و سیمین برو عقیقی لببروی مایه روز و بموی مایه شب

Qatran Tabrizi4 min
Qasida 15

شده است بلبل داود و شاخ گل محرابفکنده فاخته بر رود و ساخته مضراب؟

Qatran Tabrizi5 min
Qasida 16

فراز ماه بتا زلف مشگبوی متابمتاب زلف و دل ما بداغ مهر متاب

Qatran Tabrizi5 min
Qasida 17

کنون که شد حضری بلبل و غراب غریببعید شد گل نار و گل بنفشه قریب

Qatran Tabrizi5 min
Qasida 19

ز پی آفت هر چیز پدید است سببسبب آفت من فرقت آن سیم غبب

Qatran Tabrizi3 min
Qasida 42

زمانه روی زمین را چو رنگ دیبا کردطراز دیبا یاقوت کرد و مینا کرد

Qatran Tabrizi4 min