Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
با زلف پر شکن دل نادیده کام ساختاز دانه مرغ ما به گرههای دام ساخت
Ghazal 1883پرواز من به بال و پر تیغ و خنجرستهر زخم، مرغ روح مرا بال دیگرست
Ghazal 1904زلف کج تو سلسله جنبان آتش استهندو همیشه در پی سامان آتش است
Ghazal 1938سرچشمه حیات لب می چکان اوستعمر دوباره سایه سرو روان اوست
Ghazal 1961عارف به اختیار خود از سر گذشته استاین رشته ناگسسته ز گوهر گذشته است
Ghazal 2027ای صبح، آه سرد تو در انتظار کیست؟زخم دو تیغه باز تو از ذوالفقار کیست؟
Ghazal 2046بی عشق، آه در جگر روزگار نیستبی درد، تاب در کمر روزگار نیست
Ghazal 2060در کاروان ما جرس قال و قیل نیستدر عالم مشاهده راه دلیل نیست
Ghazal 2091صبح شکوفه چون کف سیل بهار رفتخوش موسمی ز کیسه لیل و نهار رفت
Ghazal 2106از حد گذشت وقت سحر آرمیدنتپستان صبح خشک شد از نامکیدنت
Ghazal 2110در چشم غلط بین نبود وضع جهان راستچون جوی بود کج، نرود آب روان راست
Ghazal 2120در پاس نفس می گذرد عمر عزیزشهر سوخته جانی که دلش همدم غیب است
Ghazal 2124واعظ نه ترا پایه گفتار بلندستآواز تو از گنبد دستار بلندست
Ghazal 2133جمعیت خاطر ز پریشانی عقل استمعموری این ملک ز ویرانی عقل است
Ghazal 2142لعل تو ز روشن گهری جان جهان استتبخال بر آن لعل، سراپرده جان است
Ghazal 2146سبزی که سیاه است ازو روز من این استسروی که منم فاخته اش این نمکین است
Ghazal 2148سبزی که مرا ساخته بیتاب همین استخضری که به آدم ندهد آب همین است
Ghazal 2156روزم سیه از پرتو آن چشم سیاه استکز چین جبین سلسله جنبان نگاه است
Ghazal 2163زان خرمن گل حاصل ما دامن چیده استزان سیب ذقن قسمت ما دست گزیده است
Ghazal 2175بی دادرس آن کس که فغان چون جرسش هستخاموش نگردد ز فغان تا نفسش هست
Ghazal 2177در نقطه خاک است نهان، گر خبری هستدر پرده این گرد یتیمی گهری هست
Ghazal 2183گر دل نکشد دست ز زلف تو عجب نیستگنجینه این راز به غیر از دل شب نیست
Ghazal 2184در دیده بی شرم و حیا نور ادب نیستبی رویی از آیینه بی پشت، عجب نیست
Ghazal 2202ای هر دو جهان خاک ره سرو روانتگردون مطوق یکی از فاختگانت
Ghazal 2203چرخ در تاب از تحمل ماستتیغ در آتش از تغافل ماست
Ghazal 2209سر زهاد خشک بی شورستلب دلمردگان لب گورست
Ghazal 2216مژه ام جلوه گاه پروین استگل خورشید طلعتان این است
Ghazal 2227از غیرت رکابت از دیده خون روان استاما چه می توان کرد پای تو در میان است!
Ghazal 2249بی یار بهار دلنشین نیستاین پنبه داغ یاسمین نیست
Ghazal 2260مرهم کافور خلق پرده صد نشترستصندل این ناکسان گرده دردسرست