Ghazal 1999

غم را اگر برون ندهد سینه آینه استگر زنگ را فرو خورد آیینه آینه است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2000

هر غنچه زین چمن دل در خون نشانده ای استهر شاخ نرگسی نظر بازمانده ای است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2004

گنجینه جواهر ما پاک گوهری استنقدی که در خزانه ما هست بی زری است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2034

می سنگ اگر زند به ایاغم شگفت نیستگر بوی گل خورد به دماغم شگفت نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2035

مجروح عشق را سر و برگ علاج نیستاین خون گرفته را به طبیب احتیاج نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2043

آفاق روشن و مه تابان پدید نیستپر شور عالمی و نمکدان پدید نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2050

چشم تو چون ز مستی غفلت فراز نیستتهمت چه می نهی که در فیض باز نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2061

در نامجو شرافت ذاتی تمام نیستیاقوت چون عقیق مقید به نام نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2071

دور قمر چو گردش چشم پیاله نیستبا کودکی نشاط شراب دو ساله نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2078

دل کار خود به دامن پاک دعا گذاشتاغیار را به باطن مهر و وفا گذاشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2080

بار غم از دلم می گلرنگ بر نداشتاین سیل هرگز از ره من سنگ برنداشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2082

امشب خیال زلف تو از چشم تر گذشتاین رشته با هزار گره زین گهر گذشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2138

طوطی ز سخن صیقل آیینه جان استآن را که سخن سبز کند خضر زمان است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2193

از عکس خود آن آینه رو بس که حیا داشتدر خلوت آیینه همان رو به قفا داشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2200

ای زلف تو شیرازه دیوان قیامتهم سلسله، هم سلسله جنبان قیامت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2220

آب خضر و می شبانه یکی استمستی و عمر جاودانه یکی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2221

عقل را گوشه سرایی هستعشق را دشت دلگشایی هست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2224

از خود گذشتگان را آیینه بی غبارستپیوسته صاف باشد بحری که بیکنارست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2237

فلک نیلوفر دریای عشق استزمین درد ته مینای عشق است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2250

چینی که طراز جبهه یارستبندی است که بر زبان اغیارست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2341

سر گردان چند از من آن سرو خرامان بگذرداز غبار هستی من دامن افشان بگذرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2344

خط لب لعل ترا بی آب نتوانست کردنقش، کم آب از عقیق ناب نتوانست کرد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2350

تا گلستان را نهال قامتش آباد کردباغبان چندین خیابان سرو را آزاد کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2379

چاره سودای ما پند نصیحتگر نکردتلخی دریا علاج خامی عنبر نکرد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2383

مستمع صاحب سخن را بر سر کار آوردغنچه خاموش بلبل را به گفتار آورد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2384

می شود دل مضطرب چون گریه ام زور آوردناخدا را شور دریا بر سر شور آورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2385

عجز بر سر پنجه اقبال چون زور آورداز شکرخند سلیمان روزی مور آورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2386

دیده چون تاب صفای آن بناگوش آورد؟شبنمی چون خرمن گل را در آغوش آورد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2387

زخمی عشق تو چون رو در بیابان آوردلاله خونگرم خاکستر به دامان آورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2388

عیب‌جو چندان که عیب از ما به در می‌آوردغیرت ما زور بر کسب هنر می‌آورد

Saib TabriziGhazal1 min