Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
آخر حسن تو از خط به از آغاز شده استکه ز هر حلقه، در باغ نوی باز شده است
Ghazal 1559دیدن تازه خطان شاهد بالغ نظری استواله آیه رحمت نشدن بی بصری است
Ghazal 1570رتبه عشق و هوس پیش بتان هر دو یکی استخار خشک و مژه اشک فشان هر دو یکی است
Ghazal 1572دست در دامن اندیشه زدن نادانی استساحلی دارد اگر بحر جهان حیرانی است
Ghazal 1584به بهشتی نتوان رفت که رضوانی هستننهم پای در آن خانه که دربانی هست
Ghazal 1639ناز بیماری ازان چشم گرانخواب گرفتجوهر تیغ ازان موی میان تاب گرفت
Ghazal 1653اگر ز عالم تسلیم گوشه ای داریبهشت و طوبی و حوران خوش لقا اینجاست
Ghazal 1659پرستشی که مدام است می پرستی ماستشبی که صبح ندارد سیاه مستی ماست
Ghazal 1661به چشم خفته شکرخواب اگر چه مهتاب استبیاض دیده روشندلان شکرخواب است
Ghazal 1677حضور خاطر اگر در نماز معتبرستامید ما به نماز نکرده بیشترست
Ghazal 1680به لب مباد رهش ناله ای که بی اثرستگره شود به گلو گریه ای که بیجگرست
Ghazal 1684به دل چو کوه، گران گرچه این کهن دیرستغنیمت است که سیلاب ما سبکسیرست
Ghazal 1685ز سیم و زر نظر بی نیاز ما سیرستغبار خاطر ارباب فقر اکسیرست
Ghazal 1689به دام خلق مقید شدن گل هوس استشکارهرزه مرس همچو موج خار و خس است
Ghazal 1692زمین ز سایه ابر بهار گلپوش استز جوش لاله و گل خون خاک در جوش است
Ghazal 1703حضور سوخته عشق در دل تنگ استکه آرمیده بود تا شرار در سنگ است
Ghazal 1713فراغ بال طمع کردن از فلک خام استکه فلس ماهی این بحر حلقه دام است
Ghazal 1733فلک دو تا ز گرانباری گناه من استسیاهی دل شب از دل سیاه من است
Ghazal 1734منم که معنی بیگانه آشنای من استنهال خامه من باغ دلگشای من است
Ghazal 1745به هیچ و پوچ مرا عمر چون شرر بسته استز خود برون شدن من به یک نظر بسته است
Ghazal 1762ز موج لاله و گل باغ عالم آبی استپی کشیدن دل هر بنفشه قلابی است
Ghazal 1765به نوخطان نگرستن دلیل دیده وری استکه حسن چهره بدیهی و حسن خط نظری است
Ghazal 1780نبرده رعشه پیری ترا ز فرمان دستز هر چه از تو جدا می شود بیفشان دست
Ghazal 1781ز داغ عشق مرا شد دل خراب درستاگر شکسته مه شد ز آفتاب درست
Ghazal 1783کسی که بوی شراب از کدو تواند شستز کاسه سر خود آرزو تواند شست
Ghazal 1801اگر چه کعبه مقصد نصیب هر دل نیستز پا فتادن این راه، کم ز منزل نیست
Ghazal 1803کرم در آب و گل چرخ تنگ میدان نیستبه روزنامه خورشید، مد احسان نیست
Ghazal 1816میِ دوساله نشاطش کم از جوانی نیستشرابِ کهنه کم از عمرِ جاودانی نیست
Ghazal 1819ز بس که طاعت خلق جهان خدایی نیستقضا کنند نمازی که آن ریایی نیست!
Ghazal 1823ملامت از دل بیباک من فغان برداشتز سخت جانی من سنگ الامان برداشت