Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
همه اشکم، همه آهم، همه دردم، همه داغمکه چرا روشن ازان چهره نگردید چراغم
Ghazal 5963تحفه طور شراری داریمنذر آیینه غباری داریم
Ghazal 5966خضر اینجا خاک می لیسد ز شرم ناکسیمن کیم تا تیغ او گردد به خونم ترزبان؟
Ghazal 5969دیدن بی حاصلان بر آسمان باشد گراننخل های بی ثمر بر باغبان باشد گران
Ghazal 5971می کند گل زردرویی از شراب دیگراندردسر می گردد افزون از گلاب دیگران
Ghazal 5972شاخ چون دست کریمان شد زرافشان از خزاندر زر خالص زمین گردید پنهان از خزان
Ghazal 5983کرسی دارست اوج اعتبار این جهاندل منه بر دولت ناپایدار این جهان
Ghazal 5993فاش خواهد شد ز آهم عشق پنهان باختنز اضطراب شمع من گل می کند جان باختن
Ghazal 6010اندکی کوتاه کن زلف بلند خویشتنتا مبادا ناگه افتی در کمند خویشتن
Ghazal 6011موج دریا را نباشد اختیار خویشتندست بردار از عنان گیر و دار خویشتن
Ghazal 6047از سرانجام سفر غافل نمی باید شدندل نهاد عمر مستعجل نمی باید شدن
Ghazal 6052با هوسناکان چنین گر آشنا خواهی شدنبی مروت، بی حقیقت، بی وفا خواهی شدن
Ghazal 6054چند با من سرکش ای سرو روان خواهی شدن؟چند بار از بی بری بر باغبان خواهی شدن؟
Ghazal 6063می گدازد شیشه دل را می رنگین حسندل ز ساغر می برد صهبای دل شیرین حسن
Ghazal 6065چون سکندر خانهٔ عمر از اثر آباد کناین بنای سست پی را آهنین بنیاد کن
Ghazal 6068زلف مشکین را ز صبح عارض خود دور کنچون چراغ روز، گل را در نظر بی نور کن
Ghazal 6076ساقیا صبح است می از شیشه در پیمانه کنحشر خواب آلودگان از نعره مستانه کن
Ghazal 6086رو نهان در دولت از اقبال محتاجان مکناین در واکرده را در بسته از دربان مکن
Ghazal 6096هرگز آهی سر نزد از جان غم فرسود منچشم مجمر روشن است از آتش بی دود من
Ghazal 6106دل ز کاهش واصل آن یار جانی شد ز مناین زمینی از ریاضت آسمانی شد ز من
Ghazal 6113بس که دارد گرد کلفت چهره احوال منروی می مالد به خاک آیینه را تمثال من
Ghazal 6115سر نمی پیچد ز اشک لاله گون مژگان منپنجه با دریای آتش می زند مرجان من
Ghazal 6123چون زند دامان وحشت بر کمر سودای منخاک ساکن پر برون آرد ز نقش پای من
Ghazal 6132ناله نی از جگرها آه می آرد برونیوسفی در هر نفس از چاه می آرد برون
Ghazal 6144آه کی از جان دردآلود می آید برونکز خس و خاشاک هستی دود می آید برون
Ghazal 6157خط به تمکین آید از لعل دلبر برونسبزه با لنگر ز زیر سنگ آرد سر برون
Ghazal 6161مجلس رقص است، بر تمکین بیفشان آستیندست بالا کن، گلی از عالم بالا بچین
Ghazal 6162خال یا تخم امید عاشق شیداست این؟زلف یا شیراه جمعیت دلهاست این؟
Ghazal 6182از حجاب عشق محرومم ز رخساری چنیندست خالی می روم بیرون ز گلزاری چنین
Ghazal 6187ز بی دردی نمی سازم به صندل دردسر پنهانکه سازم درد را از قدردانی از نظر پنهان