Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
پرده بردار ز رخسار که دیدن داریسربرآور ز گریبان که دمیدن داری
Ghazal 6823نه چنان دانه دل سوخت ز سودای کسیکه شود سبز ز آب رخ زیبای کسی
Ghazal 6844باش در ذکر خدا دایم اگر جویاییکاین براقی است که تا عرش ناستد جایی
Ghazal 6855ز برگریز، دل بی قرار ازان داریکه غافلی ز بهاری که در خزان داری
Ghazal 6857هزار حیف که از رهگذار بی بصرینیافتم خبری از جهان بی خبری
Ghazal 6882صفای وقت درین خاکدان چه می خواهی؟گهر ز دامن ریگ روان چه می خواهی؟
Ghazal 6887ز حسن شوخ تو نظاره تماشاییسفینه ای است که گردیده است دریایی
Ghazal 6898از دل مپرس، خانه به سیلاب داده ایتعلیم بی قراری سیماب داده ای
Ghazal 6904ای دل چه در قلمرو میخانه مانده ایحیران می چو دیده پیمانه مانده ای
Ghazal 6920تا کی به هر مشاهده از جا رود کسی؟غافل شود ز حق به تماشا رود کسی
Ghazal 6921تا کی غبار خاطر صحرا شود کسی؟چون گردباد، بادیه پیما شود کسی
Ghazal 6932گر فکر زاد آخرت ای دوربین کنیدر زیر خاک عشرت روی زمین کنی
Ghazal 6934در پیری ارتکاب می ناب می کنیاین صبح را تصور مهتاب می کنی
Ghazal 6936زین گریه دروغ که ای پیر می کنیآبی به شیراز سر تزویر می کنی
Ghazal 6957حیف است درین فصل دماغی نرسانیچشمی ز گل و لاله چو شبنم نچرانی
Ghazal 4جان روشندل ز جسم مختصر باشد جدادر صدف از راه غلطانی گهر باشد جدا
Turkic ghazal 20غفلت دن اولدی خسرو توران زبون هندهرکیم گیدر یوخویه، قارا اونی تز، باسار
Ghazal 22رتبهٔ بالِ پری باشد پَرِ تیرِ تو راشوخی چشمِ غزالان است زِهگیر تو را
Ghazal 26تشنهٔ خون کرد مستی چشمِ فتّانِ تراخوابِ سنگین شد فسانی تیغِ مژگانِ ترا
Ghazal 32صوفیان بردند از ره چشمِ جادوی ترادر کمندِ وحدت آوردند آهوی ترا
Ghazal 33گرچه محجوب از نظر کرده است بیجایی تراهمچنان جوید ز هر جایی تماشایی ترا
Ghazal 39در طلب سستی چو اربابِ هوس کردن چرا؟راهِ دوری پیشداری، رو به پس کردن چرا
Ghazal 53نالهٔ من میزند ناخن به دل ناهید راگریهٔ من تازه رو دارد گلِ خورشید را
Ghazal 55کجروی بال و پرِ سِیرَست بد کردار راراستی سنگِ رهِ رفتار باشد مار را
Ghazal 56آه میباشد مسلسل خاطرِ افگار رادر درازی نیست کوتاهی شبِ بیمار را
Ghazal 63چون ز می افروختی آن عارضِ پر نور راداغِ بیتابی چراغان کرد کوهِ طور را
Ghazal 64سهل مشمر همتِ پیرانِ با تدبیر راکز کمان بال و پر پرواز باشد تیر را
Ghazal 75ننگِ کفرِ من به فریاد آورد ناقوس رامیکِشد ایمانِ من در خون، لبِ افسوس را
Ghazal 82صرفِ بیکاری مگردان روزگارِ خویش راپردهٔ رویِ توکّل ساز، کارِ خویش را
Ghazal 83غوطه دادم در دلِ الماس داغِ خویش راروشن از آبِ گهر کردم چراغِ خویش را