Ghazal 6204

شراب لعل از لبهای دلبر می‌توان خوردنمی بی دردسر زین جام و ساغر می‌توان خوردن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6238

گهی در بحر سرگردان و گاهی در سرابم منز خشک و تر چو موج از خوش عنانی در عذابم من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6239

ندارد جوهر افشای غم، تیغ زبان مننمک بر چشم سوزن می زند زخم نهان من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6244

به خون غلطد چمن از ناله دردآشنای منقفس پر گل شود از بلبل رنگین نوای من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6245

دل نشکسته نتوان برد از ارض و سما بیروننمی آید مسلم دانه ای زین آسیا بیرون

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6261

دیده زان حسن به سامان چه تواند بردن؟مور از خوان سلیمان چه تواند بردن؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6288

غم دنیا نبود در دل دیوانه مندیو را راه نباشد به پریخانه من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6289

نیست امروز ز مژگان گهرافشانی منگریه شسته است به طفلی خط پیشانی من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6290

من که بیخود شدم از می، چه کند ساز به من؟در چنین وقت کجا می رسد آواز به من؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6293

جام می غم ز دل تنگ نیارد بیرونصیقل این آینه از زنگ نیارد بیرون

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6295

اشک خونین نه ز هر آب و گل آید بیروناین گل از دامن صحرای دل آید بیرون

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6305

هلال سیل فنایند خانه پردازانبه آب و گل نکنند التفات خودسازان

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6312

زهی ز صافی چشم تو چشم جان روشننسیم پیش خرام تو بوی پیراهن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6323

زکات صحت جسم است خسته پرسیدننگاهبانی عمرست پیش پا دیدن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6331

رواق چرخ شد از شمع کلک من روشنکه دیده است ز یک شمع نه لگن روشن؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6344

هوای جام صبوح و می شبانه مکندل چو کعبه خود را شرابخانه مکن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6363

مژگان او ز سنگ کند جوی خون رواناز سنگ این خدنگ کند جوی خون روان

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6374

از آب زندگی به شراب التفات کناز طول عمر صلح به عرض حیات کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6375

چون آفتاب و ماه نظر را بلند کنراهی که مشکل است ز همت سمند کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6393

دلدار رفت و برد دل خاکسار منیکبار شد ز دست کند و شکار من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6408

از تن خجل ز شرم گنه رفت جان برونچون ناوک کجی که رود از کمان برون

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6415

با درد بود صاف دل ساغر مستاننخوت نفروشد به خزف گوهر مستان

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6418

حیرت زدگان را نشود خواب پریشاندر ساغر گوهر نشود آب پریشان

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6424

اندیشه زاد از سر بی مغز بدر کنچون ماه تمام از دل خود زادسفر کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6432

از داغ بود چهره افروخته منگردد ز شرر زنده دل سوخته من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6454

دلنشین افتاده است از بس که خط و خال اوریشه در آیینه چون جوهر کند تمثال او

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6456

خضر اگر در خواب بیند خنجر مژگان اومی شود زخم نمایان عمر جاویدان او

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6458

قسمت آیینه محرومی است از دیدار توعکس ممکن نیست دل بردارد از رخسار تو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6487

تلخرو از هر نسیم سهل چون دریا مشوتیغ اگر چون موج بارد بر سرت از جا مشو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6511

کی دوبین می شود از سایه تماشایی سرو؟هر سیه رو نشود پرده یکتایی سرو

Saib TabriziGhazal2 min