Ghazal 610

ز خاک کوی تو پرواز مشکل است مراکه از گرانی جان، کوه بر دل است مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 611

گرفتگی دل از چشمِ روشن است مراگره به رشته ز پیوندِ سوزن است مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 612

ز عشق، سینه پر داغ گلشنی است مرابه باغ خلد ز هر داغ روزنی است مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 620

ارگ چه سیل فنا برد هر چه بود مراز بحر کرد کرم خلعت وجود مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 626

چه احتیاج دلیل است در رحیل مرا؟چو سیل جذبه دریاست بس دلیل مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 631

به هر که هر چه ضرورست داده اند آن رابس است آب دهن آسیای دندان را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 634

لبت به خون جگر شسته روی مرجان راخط تو ساخته خس پوش، آب حیوان را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 635

ببین به دور لبش خط عنبرافشان راکه چون شراب برون داده راز پنهان را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 637

ز اشک گرم خطر نیست خار مژگان راکه چشم شیر نگهبان بود نیستان را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 641

ز کوه غم دل و دست گشاده را غم نیستکه سنگ، بار نگردد به دل فلاخن را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 654

به هر ترنمی از جای می رود دل ماسبک رکاب چو بوی گل است محمل ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 662

رسیده است به معراج اوج پستی ماهزار پایه کم از نیستی است هستی ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 663

شکست رنگ می از ترک میگساری مانمک به چشم قدح ریخت هوشیاری ما

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 665

هزار حیف که گل کرد بینوایی مابه چشم آبله آمد برهنه پایی ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 667

زهی به غمزه جان‌سوز برق مذهب‌هابه خنده شکرین نوبهار مشرب‌ها

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 674

زهی نقاب جمالت برهنه‌رویی‌هاخموشی تو زبان‌بند کام‌جویی‌ها

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 686

فصل بهار کرد مصور بهشت راپر حور ساخت عالم خاکی سرشت را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 690

هم ناله رباب نباشد کسی چرا؟هم گریه کباب نباشد کسی چرا؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 691

در جوش گل شراب ننوشد کسی چرا؟با رحمت خدای نجوشد کسی چرا؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 693

قید عیال، پست کند رای مرد راگهواره تخته بند کند پای مرد را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 698

وادید کرده است به من تلخ، دید رادر رجعت است عادت اعداد، عید را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 706

دانسته ام غرور خریدار خویش راخود همچو زلف می شکنم کار خویش را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 714

نتوان به خواب کرد مسخر خیال راجز پیچ و تاب نیست کمند این غزال را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 731

از کار رفته دست چو دست سبو مراریزند می چو شیشه مگر در گلو مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 741

گیرم چگونه زان بت طناز بوسه را؟کز خود کند مضایقه از ناز بوسه را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 743

دایم ز نازکی است دل افگار شیشه راخون می چکد مدام ز گفتار شیشه را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 746

از خصم کجروست چه غم راست خانه را؟تیر کج است آیه رحمت نشانه را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 748

پروای مرگ نیست گدای برهنه راسیل آب زندگی است سرای برهنه را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 758

بیگانگی شده است ز عالم مراد مایادش به خیر، هر که نیفتد به یاد ما!

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 759

یاقوت کهربا شود از آه سرد ماایوب را کند کمری، بار درد ما

Saib TabriziGhazal1 min